Ankimimi i Ramës/ La në fuqi pezullimin e Ballukut, zbardhet vendimi i plotë i Gjykatës Kushtetuese

Gjykata Kushtetuese ka zbardhur të plotë vendimin për rastin e Belinda Ballukut të marrë më 6 shkurt, ku gjyqtarët u ndanë 4 me 4 dhe për shkak se nuk u arrit shumica, ankimi i kryeministrit Edi Rama u rrëzua dhe u kthye në fuqi masa e pezullimit nga detyra.

Pjesë nga vendimi i Kushtetueses për Belinda Ballukun

Kërkuesi ka pretenduar se midis tij dhe Këshillit të Ministrave, nga njëra anë, dhe GJKKO-së së Shkallës së Parë, nga ana tjetër, ka lindur një mosmarrëveshje kompetence, sipas shkronjës “ç” të pikës 1 të nenit 131 të Kushtetutës, pasi pezullimi i zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës dhe Energjisë cenon veprimtarinë e Këshillit të Ministrave në disa nga fushat e përgjegjësisë së tij, si dhe ndërhyn në kompetencat e Kryeministrit, si organ kushtetues, duke sjellë shkarkimin de facto të ministres. Sipas kërkuesit, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka ndërhyrë në diskrecionin që Kushtetuta dhe jurisprudenca e Gjykatës i ka njohur Kryeministrit për të propozuar ministrat dhe në pushtetin ekzekutiv, pasi anëtari i Këshillit të Ministrave gëzon imunitetin e deputetit. Kërkuesi ka pretenduar edhe se GJKKO-ja e Shkallës së Parë nuk ka juridiksion për çështjet që kanë të bëjnë me mandatin e ministrit, deputetit ose të funksionarëve të tjerë të lartë kushtetues, pasi ata nuk janë organe administrative të zakonshme, por organe kushtetuese, për rrjedhojë mandati i tyre përbën çështje të së drejtës kushtetuese. Sipas tij, në rast se do të lejohej pezullimi nga detyra i një funksionari kushtetues, siç është ministri, do të duhej që Kushtetuta ta parashikonte shprehimisht këtë mundësi dhe organin kompetent për të vendosur pezullimin. Për sa kohë nuk ka një parashikim të tillë për ministrin në Kushtetutë, pezullimi i tij nuk mund të kryhet. Për këtë shkak lind nevoja për interpretimin e nenit 103, pika 3, të Kushtetutës, i cili ka parashikuar se anëtarët e Këshillit të Ministrave gëzojnë imunitetin e deputetit.

Subjekti i interesuar, Kuvendi, ka mbështetur qëndrimin e kërkuesit, duke parashtruar se ndërhyrja gjyqësore në përbërjen e Këshillit të Ministrave, që Kuvendi e ka miratuar, përbën cenim të drejtpërdrejtë të kompetencave kushtetuese. Pezullimi i një ministri krijon një situatë ku pushteti gjyqësor ndërhyn drejtpërdrejt në funksionalitetin e organit më të lartë ekzekutiv kushtetues, si dhe në aftësinë e tij për të marrë vendime në fushën e përgjegjësisë së ministrit të pezulluar, duke krijuar një pamundësi faktike për ushtrimin e kompetencave kushtetuese të Këshillit të Ministrave. Sipas subjektit të interesuar, vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë krijon një situatë juridike që bie në kundërshtim me kompetencat që Kushtetuta i ka njohur Kuvendit në procesin e formimit dhe funksionimit të Këshillit të Ministrave, pasi krijon një gjendje faktike që është në kundërshtim me vendimin e Kuvendit për dhënien e votëbesimit. Po kështu, sipas Kuvendit, pezullimi krijon një situatë të paparashikuar kushtetuese, që ndikon drejtpërdrejt në marrëdhënien funksionale ndërmjet tij dhe Këshillit të Ministrave.

Vendimi i plote:

Vendim nr. 8, datë 06.02.2026
(V-8/26)
Gjykata Kushtetuese e Republikës së Shqipërisë, e përbërë nga: Fiona Papajorgji, Kryetare,
Marsida Xhaferllari, Sonila Bejtja, Ilir Toska, Genti Ibrahimi, Marjana Semini, Asim Vokshi,
Sandër Beci, anëtarë, me sekretare Anjeza Puka, në datën 22.01.2026 mori në shqyrtim në seancë
plenare publike çështjen nr. 30 (K) 2025 të Regjistrit Themeltar, që u përket:
KËRKUES: KRYEMINISTRI I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË,
përfaqësuar nga Herald Jonuzaj, Vangelt Duni dhe avokatja e shtetit,
Irma Qosja, me autorizim.
SUBJEKTE TË INTERESUARA:
PRESIDENTI I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË, përfaqësuar
nga Erjola Shia, Ilirian Rusmali dhe Hemion Braho, me autorizim.
KUVENDI I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË, përfaqësuar nga
Mimoza Arbi dhe Ervina Domi, me autorizim.
GJYKATA E POSAÇME E SHKALLËS SË PARË PËR
KORRUPSIONIN DHE KRIMIN E ORGANIZUAR, në
mungesë.
PROKURORIA E POSAÇME KUNDËR KORRUPSIONIT
DHE KRIMIT TË ORGANIZUAR, përfaqësuar nga prokurorët
Dritan Prençi dhe Dorina Bejko, me autorizim.
OBJEKTI: Zgjidhja e mosmarrëveshjes së kompetencës së krijuar ndërmjet
Kryeministrit dhe Këshillit të Ministrave, nga njëra anë, dhe
Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe
Krimin e Organizuar, nga ana tjetër, lidhur me pezullimin e
ushtrimit të detyrës së anëtarit të Këshillit të Ministrave.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 2
Shfuqizimi i vendimeve nr. 118, datë 19.11.2025 dhe nr. 120, datë
22.11.2025 të Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë për
Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar, për pjesën që kanë
disponuar respektivisht për vendosjen dhe për vazhdimin e
zbatimit të masës ndaluese të pezullimit të ushtrimit të detyrës
së zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës dhe
Energjisë, si një akt që cenon garancinë e imunitetit të anëtarit
të Këshillit të Ministrave, parimin e ndarjes së pushteteve dhe
kompetencat e organeve, që Kushtetuta ka caktuar si autoritete,
që propozojnë, emërojnë dhe miratojnë ministrat në detyrë.
Pezullimi i efekteve të vendimit deri në përfundimin e gjykimit
të kësaj kërkese nga Gjykata Kushtetuese.
Interpretimi i pikës 3 të nenit 103 të Kushtetutës, në kuptimin që
“Anëtari i Këshillit të Ministrave, duke gëzuar imunitetin e
deputetit, përfiton nga të gjitha garancitë procedurale, që i njeh
jo vetëm Kushtetuta këtij të fundit, por edhe legjislacioni
procedural penal”.
BAZA LIGJORE: Nenet 7, 73, 97, 98, 99, 103, pika 3, 131, shkronja “ç” dhe 134,
shkronja “b”, të Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë
(Kushtetuta); nenet 27, 54, 55 dhe 56 të ligjit nr. 8577, datë
10.02.2000 “Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës
Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë”, të ndryshuar (Ligji
Organik i Gjykatës).
GJYKATA KUSHTETUESE,
pasi dëgjoi relatorin e çështjes Sandër Beci, mori në shqyrtim pretendimet e kërkuesit,
Kryeministrit të Republikës së Shqipërisë (Kryeministri), që kërkoi pranimin e kërkesës,
parashtrimet e subjektit të interesuar, Kuvendit të Republikës së Shqipërisë (Kuvendi), që kërkoi
pranimin e kërkesës, parashtrimet e Presidentit të Republikës së Shqipërisë (Presidenti), që
deklaroi se e lë vendimmarrjen në çmimin e Gjykatës Kushtetuese (Gjykata); prapësimet e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 3
subjektit të interesuar, Prokurorisë së Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar
(Prokuroria e Posaçme), që kërkoi rrëzimin e kërkesës, parashtrimet me shkrim të subjektit të
interesuar, Gjykatës së Posaçme të Shkallës së Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar
(GJKKO-ja e Shkallës së Parë), që shprehu mungesën e legjitimitetit të tij si palë në këtë gjykim
kushtetues, si dhe diskutoi çështjen në tërësi,
V Ë R E N:
I
Rrethanat e çështjes
1. Në datën 14.11.2025 Prokuroria e Posaçme ka paraqitur në GJKKO-në e Shkallës së
Parë kërkesën për caktimin e masës së sigurimit personal me karakter shtrëngues “Ndalimi i daljes
jashtë shtetit” dhe masës me karakter ndalues “Pezullimi i ushtrimit të një detyre a shërbimi
publik”, të parashikuara nga nenet 233 dhe 242 të Kodit të Procedurës Penale (KPP), për shtetasen
Belinda Balluku, me detyrë zëvendëskryeministre dhe ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë,
njëkohësisht deputete e Kuvendit, nën hetim për kryerjen e veprës penale “Shkelja e barazisë së
pjesëmarrësve në tendera apo ankande publike”, të kryer në bashkëpunim, të parashikuar nga nenet
258, paragrafi 2 dhe 25 të Kodit Penal (KP).
2. GJKKO-ja e Shkallës së Parë, me vendimin nr. 118, datë 19.11.2025, mes të tjerave,
ka vendosur pranimin e kërkesës për caktimin e masave shtrënguese dhe ndaluese.
3. Në datën 21.11.2025 kërkuesi i është drejtuar Gjykatës, duke kërkuar: (i) zgjidhjen e
mosmarrëveshjes së kompetencës së krijuar ndërmjet Kryeministrit e Këshillit të Ministrave dhe
GJKKO-së së Shkallës së Parë; (ii) shfuqizimin e vendimit të GJKKO-së së Shkallës së Parë që
ka vendosur masën ndaluese të pezullimit të ushtrimit të detyrës së zëvendëskryeministres dhe
ministres së Infrastrukturës dhe Energjisë, si dhe pezullimin e këtij vendimi; (iii) interpretimin e
pikës 3 të nenit 103 të Kushtetutës. Kërkuesi ka pretenduar se vendimi i GJKKO-së së Shkallës së
Parë duhet të pezullohet, pasi prek interesa të lartë shtetërorë, shoqërorë, por edhe të vet individëve,
si dhe sjell pasoja të pariparueshme për qeverisjen e vendit, duke krijuar vakum institucional,
mosfunksionimin e Këshillit të Ministrave dhe pamundësi për ushtrimin e përgjegjësive dhe të
kompetencave që Kushtetuta e legjislacioni në fuqi i njeh ekskluzivisht pushtetit ekzekutiv. Sipas
tij, pezullimi i një ministri ose zëvendëskryeministri njëkohësisht pezullon veprimtarinë e pushtetit
ekzekutiv në fushën e përgjegjësisë së ministrit dhe të zëvendëskryeministrit në fjalë.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 4
4. Me vendimin nr. 120, datë 22.11.2025, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, pasi ka verifikuar
kushtet dhe kriteret e zbatimit të masave të sigurimit personal me karakter shtrëngues dhe ndalues
ndaj shtetases Belinda Balluku të caktuara me vendimin nr. 118, datë 19.11.2025 të kësaj gjykate,
ka vendosur vazhdimin e zbatimit të këtyre masave.
5. Në datën 27.11.2025 kërkuesi i është drejtuar sërish Gjykatës me kërkesë për shtimin
e objektit të kërkesës, duke kërkuar: “Shfuqizimin e vendimit nr. 120, datë 22.11.2025 të GJKKOsë së Shkallës së Parë, për pjesën që ka disponuar për vazhdimin e zbatimit të masës ndaluese të
pezullimit të ushtrimit të detyrës së zëvendëskryeministrit dhe ministrit të Infrastrukturës dhe
Energjisë, si një akt që cenon garancinë e imunitetit të anëtarit të Këshillit të Ministrave, parimin
e ndarjes së pushteteve dhe kompetencat e organeve, që Kushtetuta ka caktuar si autoritete, që
propozojnë, emërojnë dhe miratojnë ministrat në detyrë.”.
6. Po në datën 27.11.2025 Prokuroria e Posaçme ka paraqitur një qëndrim paraprak në
lidhje me çështjen objekt shqyrtimi, për mospranimin nga Gjykata të kërkesës së Kryeministrit,
pasi ky i fundit nuk legjitimohet si subjekt që mund të pretendojë konflikt kompetencash dhe as
për vendimet gjyqësore të cilat janë ngushtësisht personale.
7. Në datën 02.12.2025 partia “Bashkimi Popullor i Pensionistëve Shqiptarë” ka paraqitur
kërkesë për ndërhyrje dytësore, në përmbajtje të së cilës ka pretenduar se kërkuesi, Kryeministri,
nuk legjitimohet për t’iu drejtuar Gjykatës, pasi e ka marrë këtë pozicion në kundërshtim me
Kushtetutën dhe vendimin nr. 28, datë 30.06.2021 të Gjykatës. Kjo për faktin se Komisioni
Qendror i Zgjedhjeve ka nxjerrë rezultatet përfundimtare të zgjedhjeve pa u shqyrtuar ankimimet
e subjekteve zgjedhore dhe për sa kohë vendimet e këtij komisioni janë të rreme, Kryeministri dhe
zëvendëskryeministrja nuk janë legjitimë dhe nuk kanë tagër t’i drejtohen Gjykatës, për rrjedhojë
kërkesa duhet të rrëzohet. Ndërsa në datën 04.12.2025 organizata jofitimprurëse “Lëvizja për
Mbrojtjen e të Drejtave Universale” ka paraqitur kërkesë për t’u përfshirë si palë e tretë, duke
paraqitur edhe një opinion amicus curiae në lidhje me çështjen e paraqitur nga kërkuesi,
Kryeministri.
8. Kolegji i Gjykatës në datën 02.12.2025 ka vendosur kalimin e çështjes për shqyrtim
paraprak në Mbledhjen e Gjyqtarëve. Kjo e fundit në datën 12.12.2025 ka vendosur kalimin e
çështjes për shqyrtim në seancë plenare publike. Për sa u përket kërkesave të partisë “Bashkimi
Popullor i Pensionistëve Shqiptarë” dhe organizatës jofitimprurëse “Lëvizja për Mbrojtjen e të
Drejtave Universale” për t’u përfshirë si palë ndërhyrëse, Mbledhja e Gjyqtarëve arriti në
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 5
përfundimin se këto dy subjekte nuk justifikojnë interesin kushtetues, pasi mosmarrëveshja
kushtetuese në shqyrtim ka të bëjë me konflikt kompetencash dhe në të marrin pjesë vetëm
subjektet që janë në konflikt, në kuptimin që janë pjesë e organeve që ushtrojnë kompetencën
kushtetuese për të cilën ka lindur konflikti, për rrjedhojë vendosi mospranimin e kërkesave të tyre.
9. Po kështu, Mbledhja e Gjyqtarëve, bazuar në nenin 39 të Ligjit Organik të Gjykatës
dhe nenin 28, pika 2, të Rregullores për Procedurat Gjyqësore të Gjykatës Kushtetuese
(Rregullore), ka identifikuar edhe subjektet e interesuara në këtë gjykim kushtetues, duke
përcaktuar si të tilla subjektet kundër të cilave është paraqitur kërkesa ose që kanë interes të
drejtpërdrejtë për çështjen që shqyrtohet, organin që ka nxjerrë aktin, si dhe çdo subjekt tjetër
pjesëmarrja e të cilit vlerësohet e nevojshme për zhvillimin efektiv të gjykimit kushtetues.
10. Njëkohësisht, Mbledhja e Gjyqtarëve, bazuar në nenin 45 të Ligjit Organik të Gjykatës,
ka vendosur edhe pezullimin e zbatimit të vendimeve gjyqësore nr. 118, datë 19.11.2025 dhe nr.
120, datë 22.11.2025 të GJKKO-së së Shkallës së Parë, për pjesën që kanë disponuar caktimin dhe
vazhdimin e masës ndaluese “Pezullimi i ushtrimit të një detyre a shërbimi publik” ndaj shtetases
Belinda Balluku, me arsyetimin se ato rrezikojnë të sjellin pasoja që prekin interesat shtetërorë
gjatë ushtrimit të kompetencave kushtetuese të pushtetit ekzekutiv në drejtim të përcaktimit të
politikave të përgjithshme shtetërore. Sipas parashikimeve të nenit 45 të Ligjit Organik të Gjykatës
dhe nenit 27 të Rregullores, masa e pezullimit iu njoftua menjëherë organit përkatës që ka nxjerrë
vendimet gjyqësore, si dhe u publikua në Fletoren Zyrtare.
II
Pretendimet në Gjykatën Kushtetuese
11. Kërkuesi, në mënyrë të përmbledhur, ka parashtruar si vijon:
A. Për juridiksionin e Gjykatës
11.1.Midis Kryeministrit e Këshillit të Ministrave dhe GJKKO-së së Shkallës së Parë ka
lindur një mosmarrëveshje kompetence, sipas shkronjës “ç” të pikës 1 të nenit 131 të
Kushtetutës, pasi pezullimi i zëvendëskryeministres dhe ministres së Infrastrukturës
dhe Energjisë cenon veprimtarinë e Këshillit të Ministrave dhe Kryeministrit, duke
ndërhyrë në kompetencat e tyre si organe kushtetuese. Këshillit të Ministrave i është
pezulluar veprimtaria në njërën prej fushave të përgjegjësisë së tij shtetërore, fusha e
infrastrukturës dhe energjisë. Masa e pezullimit e detyron Kryeministrin të propozojë
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 6
shkarkimin e ministrit aktual dhe emërimin e një ministri të ri. GJKKO-ja e Shkallës
së Parë nuk ka juridiksion për çështjet që kanë të bëjnë me mandatin e ministrit,
deputetit ose të funksionarëve të tjerë të lartë kushtetues, pasi ata nuk janë organe
administrative të zakonshme, por organe kushtetuese. Edhe ankimi ndaj akteve të
shkarkimit nga detyra të tyre, në ato raste kur parashikohet nga Kushtetuta, nuk
ushtrohet pranë gjykatave të juridiksionit të zakonshëm, por në Gjykatë. Për sa kohë
Kushtetuta nuk ka parashikuar pezullimin e ministrit në Kushtetutë, ai nuk mund të
kryhet. Nëse do të lindte një mosmarrëveshje lidhur me emërimin ose shkarkimin e
ministrit, kompetente për gjykimin e kësaj mosmarrëveshjeje do të ishte Gjykata dhe
jo gjykatat e zakonshme, të cilat nuk kanë juridiksion për mandatin, por vetëm për
veprën penale që dyshohet ose akuzohet se ka kryer individi, i cili ushtron një nga
funksionet kushtetuese të përmendura në pikën 2 të nenit 135 të Kushtetutës. Për
rrjedhojë, Gjykata duhet të interpretojë edhe nenin 103 të Kushtetutës.
B. Për legjitimimin e kërkuesit
11.2. Kryeministri është subjekt i pakushtëzuar, në kuptim të nenit 134, pikat 1, shkronja
“b” dhe 2, të Kushtetutës dhe neneve 54-56 të Ligjit Organik të Gjykatës. Ai
legjitimohet për të kundërshtuar të gjitha aktet ligjore ose nënligjore, me karakter
normativ ose individual, dhe të çfarëdo pushteti, të cilat cenojnë kompetencat e tij
kushtetuese, veprimtarinë, pozitën juridike kushtetuese të Këshillit të Ministrave, si
dhe garancitë që Kushtetuta ka parashikuar për anëtarët e tij. Kërkuesi legjitimohet
pasi përfaqëson dhe mbron interesat e Këshillit të Ministrave, jo vetëm ngushtësisht
të tij. Kërkesa nuk përbën ankim kushtetues individual dhe kërkuesi nuk ka detyrimin
t’u drejtohet shkallëve të tjera të gjyqësorit. Ajo është paraqitur brenda afatit 6-mujor
nga çasti i lindjes së konfliktit, të parashikuar nga neni 55 i Ligjit Organik të
Gjykatës.
C. Për themelin e pretendimeve
C.1. Vendimet e GJKKO-së së Shkallës së Parë kanë cenuar:
11.3. Parimin e ndarjes dhe balancimit të pushteteve, të parashikuar në nenin 7 të
Kushtetutës, pasi, së pari, pezullimi nga detyra i anëtarit të Këshillit të Ministrave
nga GJKKO-ja e Shkallës së Parë përbën ndërhyrje në kompetencat e këtij të fundit
si organ kushtetues, sepse pengon në përmbushjen e kompetencave të ministrit të
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 7
Infrastrukturës dhe Energjisë, për pjesën që ka të bëjë me vendimmarrjen për atë
fushë përgjegjësie shtetërore. Këshilli i Ministrave nuk mund të marrë në shqyrtim
dhe as të nxjerrë akte për asnjë nismë në fushën e infrastrukturës dhe energjisë. Së
dyti, organeve të pushtetit gjyqësor, ku përfshihet edhe GJKKO-ja e Shkallës së Parë,
nuk u njihet asnjë kompetencë nga Kushtetuta, për emërimin dhe shkarkimin e
ministrave, dhe as për pezullimin e tyre. Kompetenca kushtetuese për të propozuar
përbërjen e Këshillit të Ministrave i atribuohet vetëm një subjekti kushtetues,
Kryeministrit, dhe nuk mund të ushtrohet nga asnjë subjekt tjetër, pavarësisht nëse
është pjesë e pushtetit ekzekutiv, legjislativ ose gjyqësor. Vendimi i GJKKO-së së
Shkallës së Parë ndërhyn edhe në kompetencat e Presidentit për
emërimin/shkarkimin dhe të Kuvendit për miratimin ose jo të emërimit/shkarkimit të
ministrit. Kryeministri, si organ i kompetencës propozuese, nuk mund t’i propozojë
Presidentit një masë pezulluese për një anëtar të Këshillit të Ministrave, duke qenë
se kompetenca e tij kushtetuese është e qartë dhe nuk lë vend për interpretim. Ai
vetëm mund të propozojë emërimin ose shkarkimin, ndërkohë që “pezullimi” i një
anëtari të Këshillit të Ministrave nuk njihet nga sistemi juridiko-kushtetues i shtetit
shqiptar.
11.4. Imunitetin e anëtarit të Këshillit të Ministrave, i cili gëzon imunitetin e deputetit,
konkretisht garancitë e parashikuara në nenin 73 të Kushtetutës dhe nenin 242 të
KPP-së. Për sa kohë KPP-ja ka ndaluar pezullimin nga detyra të të zgjedhurve sipas
ligjit elektoral dhe Kushtetuta e ka barazuar anëtarin e Këshillit të Ministrave me
deputetin, rrjedhimisht ai nuk mund të pezullohet nga detyra. Ky ometim ligjor për
anëtarin e Këshillit të Ministrave mund të konstatohet nga Gjykata. Po kështu,
barazia midis anëtarit të Këshillit të Ministrave dhe deputetit mbështetet në pozitën
kushtetuese të tyre, si organet më të larta të pushtetit ekzekutiv dhe legjislativ. Dhënia
e imunitetit për këto kategori shërben si një mjet kushtetues për të siguruar
funksionimin normal për kryerjen e detyrës në mënyrë të pacenueshme. Për sa kohë
Kushtetuta ka parashikuar mbrojtje edhe për të zgjedhurit vendorë, e njëjta garanci
duhet të zbatohet edhe për anëtarin e Këshillit të Ministrave. Ky i fundit emërohet
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 8
nga Presidenti, por i nënshtrohet miratimit nga Kuvendi, pra zgjidhet nga vetë organi
që përfaqëson sovranin.
11.5. Garancitë kushtetuese, pasi ndalimi për të vendosur pezullimin e ushtrimit të një
detyre a shërbimi publik për deputetin, në fakt nuk është vetëm një garanci ligjore,
sepse nuk buron thjesht nga neni 242, pika 2, i KPP-së, por nga neni 73, pika 2, i
Kushtetutës. Garancia e këtij neni nuk ka si qëllim në vetvete vetë lirinë e deputetit,
por e përdor këtë të fundit si mjet për të arritur një synim tjetër fundor, mbrojtjen e
detyrës së tij. Qëllimi i imunitetit, sipas këtij neni, është e drejta e deputetit për
ushtrimin e detyrës parlamentare të tij, qëllim i cili realizohet nëpërmjet vendosjes së
garancisë procedurale të autorizimit paraprak nga Kuvendi për aktet e pushtetit
gjyqësor, që i kufizojnë deputetit lirinë personale, duke ia bërë të pamundur të
ushtrojë funksionin e tij kushtetues. Sipas të njëjtit arsyetim, pengimi/ndalimi i
ushtrimit të detyrës barazohet me një pezullim de facto të deputetit nga detyra.
Përderisa Kushtetuta nuk lejon miratimin e ndonjë akti që të sjellë de facto pasojën e
pezullimit të deputetit (ndalimin e tij për të ushtruar detyrën), pa miratimin paraprak
të Kuvendit, aq më pak nuk mund të lejojë miratimin e një akti që ta pezullojë de jure
deputetin. Deputeti nuk mund të pezullohet nga detyra me akt të pushtetit gjyqësor,
madje dhe aktet që sjellin në mënyrë të tërthortë pasojën e pezullimit de facto për të
ushtruar detyrën, nuk mund të merren pa autorizimin e Kuvendit. Pra, çështja nuk ka
të bëjë thjesht me një garanci ligjore, por me një garanci kushtetuese. Për rrjedhojë,
as ndaj anëtarit të Këshillit të Ministrave nuk mund të merret masa e pezullimit të
ushtrimit të detyrës ose shërbimit publik.
12. Subjekti i interesuar, Kuvendi, në mënyrë të përmbledhur, ka parashtruar si vijon:
12.1. Pretendimi për cenimin e parimit të ndarjes së pushteteve është i bazuar, sepse
ndërhyrja gjyqësore në përbërjen e Këshillit të Ministrave që Kuvendi e ka miratuar,
përbën cenim të drejtpërdrejtë të kompetencave kushtetuese. Pezullimi i një ministri
krijon një situatë ku pushteti gjyqësor ndërhyn drejtpërdrejt në funksionalitetin e
organit më të lartë ekzekutiv kushtetues, si dhe në aftësinë e tij për të marrë vendime
në fushën e përgjegjësisë së ministrit të pezulluar, duke krijuar një pamundësi faktike
për ushtrimin e kompetencave kushtetuese të Këshillit të Ministrave. Ndërhyrja e
pushtetit gjyqësor nuk mund të justifikohet thjesht me nevojën për hetim penal, pasi
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 9
Kushtetuta ka parashikuar garanci të veçanta procedurale për funksionarët e lartë
shtetërorë. Vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë krijon një situatë juridike që bie
në kundërshtim me kompetencat që Kushtetuta i ka njohur Kuvendit në procesin e
formimit dhe funksionimit të Këshillit të Ministrave, pasi krijon një gjendje faktike
që është në kundërshtim me vendimin e Kuvendit për dhënien e votëbesimit.
Pezullimi krijon një situatë të paparashikuar kushtetuese, që ndikon drejtpërdrejt në
marrëdhënien funksionale ndërmjet Kuvendit dhe Këshillit të Ministrave. Kushtetuta
nuk njeh institutin e pezullimit të ministrave, në ndryshim nga funksionarë të tjerë
politikë. Gjithashtu, pezullimi krijon një vakancë të përkohshme në funksionimin e
Këshillit të Ministrave, organ të cilin Kuvendi e ka miratuar si të plotë dhe funksional,
si dhe ndikon drejtpërdrejt në zbatimin e programit qeverisës që Kuvendi ka miratuar.
Po kështu, pezullimi krijon një konfuzion juridik në lidhje me statusin e akteve që
Presidenti ka nxjerrë për emërimin e ministrit, pasi pezullon aktet kushtetuese pa u
ndjekur procedura kushtetuese për revokimin e tyre.
12.2. Pretendimi për cenimin e imunitetit të ministrit është i bazuar. Kushtetutëbërësi ka
vendosur që ministrat gëzojnë imunitetin e deputetit, pra ai ka synuar të sigurojë
mbrojtje e cila nuk kufizohet vetëm në garancitë e shprehura në nenin 73 të
Kushtetutës, por përfshin të gjitha garancitë procedurale që sistemi juridik ia njeh
deputetit, duke përfshirë edhe ato që rrjedhin nga legjislacioni procedural penal. Për
rrjedhojë, ministrat nuk mund të pezullohen nga detyra. Parashikimi kushtetues i
nenit 103, pika 3, që barazon imunitetin e anëtarit të Këshillit të Ministrave me
deputetin, është parashikuar që në Dispozitat Kryesore Kushtetuese. Pezullimi i
ministrit nga detyra do të cenonte veprimtarinë ekzekutive në një fushë të tërë
përgjegjësie shtetërore, do të çonte në pengimin e zbatimit të programit qeverisës që
populli ka votuar, si dhe do të krijonte një vakum institucional që do të dëmtonte
interesin publik. Pezullimi i një ministri nga detyra nga ana e një gjykate nuk prek
vetëm individin që ushtron atë detyrë, por vetë Këshillin e Ministrave si organ
kolegjial kushtetues. Po kështu, pezullimi përbën shkarkim de facto, pasi funksionari
nuk ka mundësi të ushtrojë thelbin e funksionit të tij. Neni 242, pika 2, i KPP-së, i
interpretuar së bashku me nenin 103, pika 3, të Kushtetutës, çon në përfundimin se
ndalimi i pezullimit nga detyra zbatohet edhe për ministrat.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 10
12.3. Vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë për pezullimin e ministrit cenon parimin e
luajalitetit kushtetues, duke krijuar një situatë ku pushteti gjyqësor, në mënyrë të
njëanshme dhe pa u mbështetur në asnjë dispozitë kushtetuese, ndërhyn në procesin
e formimit dhe funksionimit të Këshillit të Ministrave. Emërimi dhe shkarkimi i
ministrave bëhet nëpërmjet bashkëveprimit të organeve kushtetuese dhe asnjë organ
tjetër nuk mund të ndërhyjë në këtë proces. Vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë
ka anashkaluar garancitë kushtetuese të nenit 103 të Kushtetutës. Gjykatat nuk kanë
kompetencë për të vlerësuar përgjegjësinë politike të qeverisë ose të anëtarëve të saj.
Neni 242 i KPP-së përcakton shprehimisht se kjo masë nuk zbatohet ndaj personave
të zgjedhur sipas ligjit elektoral, çka nënkupton se organet e zgjedhura ose ato që
rrjedhin nga vullneti i organeve të zgjedhura gëzojnë një mbrojtje të shtuar dhe
procedurat për largimin e tyre janë procedura të veçanta. Edhe pse ministri nuk
zgjidhet drejtpërsëdrejti nga populli, pozicioni i tij rrjedh nga besimi që Kuvendi i ka
dhënë programit politik të Këshillit të Ministrave. Vendimi i pezullimit krijon një
precedent të rrezikshëm që mund të çojë në destabilizimin e pushtetit ekzekutiv
nëpërmjet vendimeve gjyqësore. Çdo ndërprerje në ushtrimin e funksioneve
ministrore krijon pasoja të drejtpërdrejta për qeverisjen e vendit. Kushtetuta ka
parashikuar mekanizma specifikë dhe ekskluzivë për largimin e anëtarëve të Këshillit
të Ministrave nga detyrat e tyre, por nuk parashikon mundësinë që gjykatat, qofshin
të zakonshme ose të posaçme, të pezullojnë ose shkarkojnë ministrat. Juridiksioni i
gjykatave të posaçme nuk nënkupton automatikisht kompetencën për të zbatuar çdo
masë procedurale të parashikuar në KPP. Pezullimi gjithashtu krijon precedent ku
pushteti gjyqësor mund të ndryshojë de facto qeverinë e zgjedhur dhe të miratuar nga
Kuvendi dhe të shkarkojë de facto një ministër, veçanërisht kur mungon një afat
maksimal i përcaktuar.
13. Subjekti i interesuar, Presidenti, në seancën plenare publike, në mënyrë të
përmbledhur, ka parashtruar si vijon:
13.1. Procedura e emërimit dhe shkarkimit të anëtarëve të Këshillit të Ministrave
parashikon pjesëmarrjen e Kryeministrit në cilësinë e organit propozues, të Kuvendit
si organ ratifikues dhe të Presidentit për dekretimin e tyre, ndërveprim i cili përbën
mekanizmin e kontrollit të balancës midis pushteteve. Ndjekja penale është funksion
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 11
i drejtpërdrejtë dhe ekskluziv i organeve të drejtësisë dhe nuk ka lidhje me raportet
midis pushteteve. Neni 242 i KPP-së parashikon pezullimin e veprimtarisë që lidhet
me ushtrimin e detyrës ose shërbimit publik, por nuk është dispozitë specifike për
anëtarët e Këshillit të Ministrave. Gjithashtu, kjo dispozitë nuk përjashton
specifikisht këta të fundit nga veprimi i saj, por shprehet vetëm për personat e
zgjedhur sipas ligjit elektoral. Nëse masa ndaluese e pezullimit nga ushtrimi i një
detyre, e vendosur ndaj anëtarit të Këshillit të Ministrave ose ndaj të gjithë Këshillit
të Ministrave, ndikon në funksionimin e lirë të pushtetit ekzekutiv, kjo masë merr
përmbajtjen e një instrumenti kontrolli dhe balance midis pushteteve. Një instrument
i tillë, i cili nuk është i parashikuar në Kushtetutë, por që kushtëzon funksionimin dhe
përbërjen e pushtetit ekzekutiv, nuk mund të konsiderohet kushtetues. Nëse masa
ndaluese nuk ndikon në funksionimin e lirë dhe të pakushtëzuar të pushtetit
ekzekutiv, atëherë kjo masë nuk del nga konteksti penal dhe nuk shndërrohet në
instrument kontrolli dhe balance i pushtetit gjyqësor mbi pushtetin ekzekutiv. Analiza
nëse masa ndaluese është apo jo ndërhyrje në tagrat e një pushteti tjetër duhet të
sqarohet nga Gjykata dhe Presidenti mbështet çdo vendimmarrje të saj.
14. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, në mënyrë të përmbledhur, ka prapësuar
si vijon:
A. Për juridiksionin e Gjykatës
14.1. Çështja objekt gjykimi nuk përbën një marrëdhënie juridike të natyrës kushtetuese që
të ketë sjellë pasoja konkrete, të cilat të kenë shkaktuar mosmarrëveshje midis palëve.
Masat e sigurimit janë vendime individuale me karakter penal dhe nuk janë akte ose
veprime që krijojnë konflikt kompetencash në kuptim të nenit 131 të Kushtetutës.
Interesat e përgjithshëm institucionalë të Kryeministrit lidhur me funksionimin e
qeverisë nuk përbëjnë cenim të drejtpërdrejtë dhe konkret të një kompetence
kushtetuese që mund të justifikojë shqyrtimin kushtetues të vendimeve individuale
gjyqësore. Marrja e masës së sigurimit ndaj një funksionari të lartë nuk përbën
konflikt kompetencash mes pushteteve, pasi Prokuroria e Posaçme ka ushtruar
funksionin penal, duke përmbushur detyrën e saj kushtetuese. Në rastin konkret nuk
jemi para ushtrimit të një kompetence që buron drejtpërdrejt nga Kushtetuta, ndërsa
gjykata ka ushtruar kompetencën që buron nga ligji procedural penal, pra nuk mund
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 12
të ekzistojë as konflikti i pretenduar. Pezullimi nga ushtrimi i funksionit nuk përbën
kompetencë kushtetuese të Kryeministrit, ndaj nuk mund të konsiderohet e cenuar
një kompetencë që nuk ekziston në rendin kushtetues. Gjithashtu, Kushtetuta
identifikon natyrën kolegjiale të Këshillit të Ministrave, pasi vendimmarrja nuk
ushtrohet nga secili ministër në mënyrë individuale. Edhe vlefshmëria e vendimeve
të Këshillit të Ministrave nuk kushtëzohet nga prania ose ushtrimi individual i detyrës
nga çdo ministër. Ushtrimi i kompetencave të këtij organi kolegjial nuk mund të
bllokohet ose të cenohet nga pezullimi i përkohshëm i një ministri të caktuar.
Gjithashtu, nuk konstatohet ekzistenca e rrezikut të ardhjes së ndonjë pasoje të rëndë
ose të pariparueshme nga pezullimi. Ndërkohë, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka
kompetencë ekskluzive për të vendosur masën e pezullimit nga detyra, bazuar në
nenin 242, pika 2, të KPP-së, pasi vazhdimi i ushtrimit të funksionit nga personi i
dyshuar paraqet rrezik konkret për pengimin e hetimit, ndikimin mbi provat ose
dëshmitarët.
14.2. Për sa kohë mjetet juridike efektive për kundërshtimin e vendimeve gjyqësore nuk
janë shteruar, nuk mund të aktivizohet juridiksioni kushtetues, pasi kjo e kthen
Gjykatën në një instancë gjykimi paralele, duke cenuar funksionalitetin e saj. Për më
tepër, Gjykata nuk mund të vlerësojë mënyrën e administrimit të provave dhe
rrethanat faktike të çështjeve penale. Gjykata ndërhyn vetëm në rrethana
përjashtimore dhe nuk vepron si instancë e radhës. Masa e pezullimit të ushtrimit të
funksionit duhet të mbetet në fuqi për garantimin e vijimit normal të procesit penal.
Referuar nenit 131 të Kushtetutës, vendimet individuale gjyqësore, përfshirë
vendimet për masat e sigurimit personal, nuk janë pjesë e juridiksionit kushtetues,
por i takojnë juridiksionit të zakonshëm. Kërkesa për interpretimin e nenit 103 të
Kushtetutës nuk mund të përdoret për të vënë në diskutim pasojat e një akti individual
dhe nuk mund të kërkohet in abstracto, për rrjedhojë ajo duhet të rrëzohet.
B. Për legjitimimin e kërkuesit
14.3. Kërkuesi nuk legjitimohet për t’iu drejtuar Gjykatës, pasi nuk është subjekt i
drejtpërdrejtë i procedimit penal dhe nuk ka provuar një interes personal, aktual dhe
kushtetues me pasoja të pariparueshme ose shfaqjen e rrezikut për kryerjen e
funksioneve të tij. Masat e sigurimit janë vendosur ndaj personit fizik konkret dhe jo
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 13
ndaj Këshillit të Ministrave si organ kolegjial, as ndaj funksionit kushtetues në
vetvete. Në kushtet kur nuk identifikohet një konflikt aktual midis pushteteve,
kërkuesi nuk ka legjitimitet procedural dhe material për shqyrtimin e kësaj çështjeje.
Interesi i pretenduar ka natyrë institucionale dhe jo juridike kushtetuese. Referuar
Ligjit Organik të Gjykatës kërkuesi mund të kërkojë kontrollin kushtetues të ligjeve
dhe akteve normative dhe jo të vendimeve gjyqësore individuale penale. Kërkuesi i)
nuk është subjekt i masës së sigurimit; ii) nuk ka pretenduar cenimin e ndonjë të drejte
themelore personale; iii) nuk gëzon legjitimitet kushtetues për të përfaqësuar të
drejtat individuale të personit ndaj të cilit është vendosur masa; iv) nuk është bartës i
ndonjë të drejte themelore të prekur nga masa.
C. Për themelin e pretendimeve
14.4. Pretendimi për cenimin e parimit të ndarjes së pushteteve nuk qëndron, pasi masa e
pezullimit ka karakter ligjor-parandalues dhe është vendosur në kuadër të procedimit
penal, pa përfshirë Kryeministrin ose Këshillin e Ministrave. Aktivizimi i
mekanizmave që prodhojnë efekte të drejtpërdrejta në një proces penal përbën
ndërhyrje të paautorizuar në pushtetin gjyqësor. Për rrjedhojë, pezullimi i vendimeve
të GJKKO-së së Shkallës së Parë cenon drejtpërdrejt nenin 145, pika 3, të
Kushtetutës, i cili ndalon çdo ndërhyrje në veprimtarinë e gjykatave ose të gjyqtarëve.
Kjo ndërhyrje rrezikon të krijojë një precedent të rrezikshëm, ku ekzekutivi mund të
ushtrojë ndikim mbi vendimet gjyqësore. Vijimi i ushtrimit të detyrës do të cenonte
edhe nenin 11 të Kushtetutës që garanton mbrojtjen e ekonomisë së tregut.
14.5. Pretendimi për cenimin e imunitetit të anëtarit të Këshillit të Ministrave është i
pabazuar, pasi neni 103, pika 3, i Kushtetutës u jep anëtarëve të Këshillit të
Ministrave të drejtën për të gëzuar imunitetin e deputetit, por ky imunitet nuk ka
karakter absolut dhe nuk krijon mbrojtje për funksionin ekzekutiv. Mandati i deputetit
shpreh marrëdhënie përfaqësuese me elektoratin dhe i nënshtrohet një regjimi
kushtetues të posaçëm, ndërsa funksioni i ministrit është pjesë e organizimit të
pushtetit ekzekutiv dhe u nënshtrohet rregullave të përgjegjësisë ligjore dhe penale
që zbatohen për funksionarët e pushtetit ekzekutiv, pa cenuar mandatin e tij
parlamentar. Mandati i deputetit buron drejtpërdrejt nga vullneti i popullit dhe gëzon
mbrojtje kushtetuese, ndërsa funksioni i ministrit buron nga një akt emërimi i
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 14
Këshillit të Ministrave dhe është funksion ekzekutiv-administrativ, i cili buron nga
një akt emërimi dhe nuk barazohet me funksionin e deputetit. Një interpretim i
ndryshëm do të cenonte parimin e barazisë përpara ligjit. Neni 103, pika 3, i
Kushtetutës kufizohet në përcaktimin e imunitetit vetëm për detyrat përfaqësuese të
deputetit. Kushtetuta nuk ka synuar të mbrojë funksionin ekzekutiv nga kontrolli
penal, por të sigurojë pavarësinë dhe veprimtarinë e Kuvendit. Barazimi i nenit 242
të KPP-së me nenin 73 të Kushtetutës është i gabuar, pasi imuniteti i deputetit buron
vetëm nga Kushtetuta dhe asnjë ligj tjetër nuk mund të japë të njëjtin imunitet.
Gjykata nuk mund të ndërhyjë për krijimin e një norme kushtetuese që nuk ekziston.
15. Subjekti i interesuar, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, nuk u paraqit në seancë plenare,
ndërsa në parashtrimet me shkrim drejtuar Gjykatës ka shprehur si vijon:
15.1. GJKKO-ja e Shkallës së Parë nuk legjitimohet si palë në gjykimin kushtetues, pasi
kontrolli kushtetues ushtrohet mbi aktin shtetëror/vendimin gjyqësor dhe jo mbi
gjykatën si palë kundërshtare. Gjyqtari disponon me vendim dhe titullari i gjykatës
nuk legjitimohet që të shprehet në emër dhe për llogari të gjyqtarit për një çështje
konkrete në respektim të parimit të pavarësisë së brendshme të pushtetit gjyqësor.
Gjyqtari nuk ka varësi nga askush dhe nuk raporton dhe as jep shpjegime për
vendimmarrjet e tij përpara kryetarit të gjykatës ose gjykatave më të larta. Vendimet
gjyqësore kontrollohen vetëm nga gjykata më e lartë dhe asnjë organ tjetër nuk mund
të vlerësojë ligjshmërinë ose bazueshmërinë e tyre për sa kohë nuk janë ndryshuar
ose prishur nga një gjykatë më e lartë, pasi në rast se ndërhyhet nga autoritete të tjera
shtetërore cenohet neni 145 i Kushtetutës. Vendimet e caktimit të masës së pezullimit
nga detyra janë vendime të ankimueshme në juridiksionin gjyqësor të zakonshëm.
Për rrjedhojë, GJKKO-ja e Shkallës së Parë nuk mund të marrë pjesë si palë në
gjykimin kushtetues për një çështje penale konkrete e cila është në zhvillim e sipër,
pasi një gjë e tillë bie jashtë kompetencës së parashikuar nga dispozitat kushtetuese
dhe ligjore.
III
Vlerësimi i Gjykatës Kushtetuese
A. Për juridiksionin e Gjykatës
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 15
16. Kërkuesi ka pretenduar se midis tij dhe Këshillit të Ministrave, nga njëra anë, dhe
GJKKO-së së Shkallës së Parë, nga ana tjetër, ka lindur një mosmarrëveshje kompetence, sipas
shkronjës “ç” të pikës 1 të nenit 131 të Kushtetutës, pasi pezullimi i zëvendëskryeministres dhe
ministres së Infrastrukturës dhe Energjisë cenon veprimtarinë e Këshillit të Ministrave në disa nga
fushat e përgjegjësisë së tij, si dhe ndërhyn në kompetencat e Kryeministrit, si organ kushtetues,
duke sjellë shkarkimin de facto të ministres. Sipas kërkuesit, GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka
ndërhyrë në diskrecionin që Kushtetuta dhe jurisprudenca e Gjykatës i ka njohur Kryeministrit për
të propozuar ministrat dhe në pushtetin ekzekutiv, pasi anëtari i Këshillit të Ministrave gëzon
imunitetin e deputetit. Kërkuesi ka pretenduar edhe se GJKKO-ja e Shkallës së Parë nuk ka
juridiksion për çështjet që kanë të bëjnë me mandatin e ministrit, deputetit ose të funksionarëve të
tjerë të lartë kushtetues, pasi ata nuk janë organe administrative të zakonshme, por organe
kushtetuese, për rrjedhojë mandati i tyre përbën çështje të së drejtës kushtetuese. Sipas tij, në rast
se do të lejohej pezullimi nga detyra i një funksionari kushtetues, siç është ministri, do të duhej që
Kushtetuta ta parashikonte shprehimisht këtë mundësi dhe organin kompetent për të vendosur
pezullimin. Për sa kohë nuk ka një parashikim të tillë për ministrin në Kushtetutë, pezullimi i tij
nuk mund të kryhet. Për këtë shkak lind nevoja për interpretimin e nenit 103, pika 3, të Kushtetutës,
i cili ka parashikuar se anëtarët e Këshillit të Ministrave gëzojnë imunitetin e deputetit.
17. Subjekti i interesuar, Kuvendi, ka mbështetur qëndrimin e kërkuesit, duke parashtruar
se ndërhyrja gjyqësore në përbërjen e Këshillit të Ministrave, që Kuvendi e ka miratuar, përbën
cenim të drejtpërdrejtë të kompetencave kushtetuese. Pezullimi i një ministri krijon një situatë ku
pushteti gjyqësor ndërhyn drejtpërdrejt në funksionalitetin e organit më të lartë ekzekutiv
kushtetues, si dhe në aftësinë e tij për të marrë vendime në fushën e përgjegjësisë së ministrit të
pezulluar, duke krijuar një pamundësi faktike për ushtrimin e kompetencave kushtetuese të
Këshillit të Ministrave. Sipas subjektit të interesuar, vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë
krijon një situatë juridike që bie në kundërshtim me kompetencat që Kushtetuta i ka njohur
Kuvendit në procesin e formimit dhe funksionimit të Këshillit të Ministrave, pasi krijon një gjendje
faktike që është në kundërshtim me vendimin e Kuvendit për dhënien e votëbesimit. Po kështu,
sipas Kuvendit, pezullimi krijon një situatë të paparashikuar kushtetuese, që ndikon drejtpërdrejt
në marrëdhënien funksionale ndërmjet tij dhe Këshillit të Ministrave.
18. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, ka prapësuar se çështja objekt gjykimi nuk
përbën një marrëdhënie juridike të natyrës kushtetuese që të ketë sjellë pasoja konkrete të cilat
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 16
kanë shkaktuar mosmarrëveshje midis palëve. Masat e sigurimit janë vendime individuale me
karakter penal dhe nuk janë akte ose veprime që krijojnë konflikt kompetencash në kuptim të nenit
131 të Kushtetutës. Sipas këtij subjekti, interesat e përgjithshëm institucionalë të Kryeministrit
lidhur me funksionimin e qeverisë nuk përbëjnë cenim të drejtpërdrejtë dhe konkret të një
kompetence kushtetuese që mund të justifikojë shqyrtimin kushtetues të vendimeve individuale
gjyqësore. Po sipas subjektit të interesuar, marrja e masës së sigurimit ndaj një funksionari të lartë
nuk përbën konflikt kompetencash mes pushteteve, pasi Prokuroria e Posaçme ka ushtruar
funksionin penal duke përmbushur detyrën e saj kushtetuese. Pezullimi nga ushtrimi i funksionit
nuk përbën kompetencë kushtetuese të Kryeministrit, pra nuk mund të konsiderohet e cenuar një
kompetencë që nuk ekziston në rendin kushtetues. Ndërkohë, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, sipas
subjektit të interesuar, ka kompetencë ekskluzive për të vendosur masën e pezullimit nga detyra
bazuar në nenin 242, pika 2, të KPP-së, pasi vazhdimi i ushtrimit të funksionit nga personi i
dyshuar paraqet rrezik konkret për pengimin e hetimit, ndikimin mbi provat ose dëshmitarët. Sipas
tij, kërkesa për interpretimin e nenit 103 të Kushtetutës nuk mund të përdoret për të vënë në
diskutim pasojat e një akti individual, për rrjedhojë ajo duhet të rrëzohet.
19. Subjekti tjetër i interesuar, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, ka parashtruar se vendimet e
caktimit të masës së pezullimit nga detyra nuk janë përfundimtare, por vendime të ankimueshme
në juridiksionin gjyqësor të zakonshëm. Sipas tij, vendimet gjyqësore kontrollohen vetëm nga
gjykata më e lartë dhe asnjë organ tjetër nuk mund të vlerësojë ligjshmërinë ose bazueshmërinë e
tyre për sa kohë nuk janë ndryshuar ose prishur nga një gjykatë më e lartë, pasi në rast se ndërhyhet
nga autoritete të tjera shtetërore cenohet neni 145 i Kushtetutës. Në këtë kuptim, ky subjekt ka
parashtruar se nuk legjitimohet si palë në gjykimin kushtetues, pasi kontrolli kushtetues ushtrohet
mbi aktin shtetëror/vendimin gjyqësor dhe jo mbi gjykatën si palë kundërshtare. Sipas tij, gjyqtari
disponon me vendim dhe titullari i gjykatës nuk legjitimohet që të shprehet në emër dhe për llogari
të gjyqtarit për një çështje konkrete, në respektim të parimit të pavarësisë së brendshme të pushtetit
gjyqësor. Gjyqtari nuk ka varësi nga askush dhe nuk raporton e as jep shpjegime për vendimmarrjet
e tij përpara kryetarit të gjykatës ose gjykatave më të larta. Për rrjedhojë, GJKKO-ja e Shkallës së
Parë ka parashtruar se nuk mund të marrë pjesë si palë në gjykimin kushtetues për një çështje
penale konkrete që është në zhvillim e sipër, pasi një gjë e tillë bie jashtë kompetencës së
parashikuar nga dispozitat kushtetuese dhe ligjore.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 17
20. Paraprakisht, Gjykata vëren se pretendimi i subjektit të interesuar, GJKKO-së së
Shkallës së Parë, për mungesë legjitimimi si palë në gjykimin kushtetues, nuk është i bazuar në
planin procedural. Ndonëse në gjykimin e mosmarrëveshjeve të kompetencës kontrolli kushtetues
ushtrohet mbi aktin ose veprimin që pretendohet se ka sjellë lindjen e mosmarrëveshjes, si dhe mbi
raportin kushtetues ndërmjet organeve/pushteteve, dhe jo mbi gjykatën si subjekt i konfliktit, kjo
nuk përjashton pjesëmarrjen e saj në procesin kushtetues. Përkundrazi, neni 39 i Ligjit Organik të
Gjykatës parashikon shprehimisht, ndër pjesëmarrësit në gjykimin kushtetues, si organin që ka
nxjerrë aktin, ashtu edhe subjektet me interes të drejtpërdrejtë për çështjen që shqyrtohet. Për
rrjedhojë, gjykata që ka nxjerrë vendimin prej të cilit pretendohet se ka lindur mosmarrëveshja
mund të thirret dhe të marrë pjesë në këtë gjykim pa u konsideruar, për këtë shkak, si bartëse
materiale e konfliktit. Gjithashtu, një pjesëmarrje e tillë nuk cenon parimin e pavarësisë së
brendshme të pushtetit gjyqësor, pasi nuk synon dhe nuk lejon që titullari i gjykatës të zëvendësojë
gjyqtarin në arsyetimin për themelin e çështjes konkrete ose të japë shpjegime, në emër të tij, për
vendimmarrjen gjyqësore. Ajo shërben vetëm për garantimin e kontradiktoritetit dhe sqarimin e
elementeve me natyrë institucionale, veçanërisht për sa u përket kufijve të juridiksionit të asaj
gjykate, pozitës së saj institucionale në raport me organet/pushtetet e tjera dhe efekteve
procedurale të aktit të kundërshtuar.
21. Duke iu kthyer çështjes së juridiksionit të Gjykatës, në nenin 124 të Kushtetutës
parashikohet se ajo (Gjykata) zgjidh mosmarrëveshjet kushtetuese dhe bën interpretimin
përfundimtar të saj. Interpretimi përfundimtar i ligjit themelor të shtetit është ndër funksionet më
të rëndësishme të kësaj Gjykate, të cilin ajo e ushtron sa herë që vihet në lëvizje për t’u shprehur
për një nga çështjet e parashikuara në nenin 131 të Kushtetutës dhe në normat e tjera kushtetuese.
Kontrolli kushtetues, në çdo rast, nuk mund të bëhet pa interpretimin e kuptimit të normave
kushtetuese që lidhen me çështjen konkrete në shqyrtim (shih vendimet nr. 36, datë 04.11.2021;
nr. 7, datë 24.02.2016; nr. 29, datë 30.06.2011 të Gjykatës Kushtetuese).
22. Po kështu, Gjykata ka vlerësuar se ushtrimi i kompetencës së interpretimit përfundimtar
të normës kushtetuese kërkon plotësimin e kushteve si vijon: së pari, norma që kërkohet të
interpretohet duhet të jetë e paqartë dhe si pasojë e kësaj paqartësie që ajo mbart dhe kuptimit që i
është dhënë ka lindur një “problem/mosmarrëveshje kushtetues/e”; së dyti, kërkohet të ekzistojë
një marrëdhënie e ngushtë ndërmjet normës konkrete kushtetuese dhe fakteve, mosmarrëveshjeve
ose çështjeve të përcaktuara konkretisht në një ose disa akte të organit kompetent, si pasojë e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 18
zbatimit ose kuptimit të padrejtë të kësaj norme kushtetuese; së treti, kërkohet që organet, të cilat
zbatojnë normën kushtetuese, të kenë mbajtur qëndrimin e tyre për kuptimin/interpretimin e kësaj
norme (shih vendimet nr. 26, datë 25.05.2021; nr. 59, datë 23.12.2014; nr. 24, datë 09.06.2011 të
Gjykatës Kushtetuese).
23. Në jurisprudencën kushtetuese është theksuar gjithashtu se në rastet e konfliktit të
kompetencave është e domosdoshme të ketë një mosmarrëveshje konkrete, pasi zgjidhja e
çështjeve të kësaj natyre nuk mund të bëhet me kontroll kushtetues in abstracto (shih vendimet nr.
36, datë 01.06.2015; nr. 4, datë 02.02.2015 të Gjykatës Kushtetuese). Gjithashtu, një
mosmarrëveshje kompetence, që paraqitet për zgjidhje para Gjykatës, duhet të ketë natyrë
kushtetuese, në kuptimin që subjektet e përfshira në konflikt të jenë të parashikuara nga Kushtetuta
dhe që kompetenca e pretenduar të përcaktohet si e tillë po nga dispozitat kushtetuese. Në këtë
mënyrë, gjykimi në Gjykatë përqendrohet, pikësëpari, në zgjidhjen e mosmarrëveshjeve të
kompetencës, për sa u takon funksioneve të nivelit kushtetues, duke gjetur dhe cilësuar të
papajtueshëm me Kushtetutën shkakun vendimtar që ka sjellë lindjen e mosmarrëveshjes (shih
vendimin nr. 36, datë 01.06.2015 të Gjykatës Kushtetuese). Po kështu, konflikti i kompetencave
mund të ekzistojë nëse dy organe/pushtete pretendojnë ushtrimin e së njëjtës kompetencë ose kur
asnjëri prej dy organeve/pushteteve nuk merr përsipër ushtrimin e një kompetence (shih vendimet
nr. 12, datë 20.05.2008; nr. 20, datë 04.05.2007; nr. 26, datë 04.12.2006 të Gjykatës Kushtetuese).
24. Nisur nga standardet e mësipërme kushtetuese, Gjykata çmon të ndalet fillimisht në
identifikimin e mosmarrëveshjes kushtetuese që pretendohet se ka lindur midis pushteteve, nëse
subjektet e përfshira në konflikt janë të parashikuara nga Kushtetuta dhe nëse atij (kërkuesit) i
është cenuar një kompetencë kushtetuese.
25. Gjykata vëren se, bazuar në nenin 100 të Kushtetutës, Këshilli i Ministrave merr
vendime me propozim të Kryeministrit ose të ministrit përkatës (pika 1), ndërkohë që aktet e
Këshillit të Ministrave janë të vlefshme kur nënshkruhen nga Kryeministri dhe ministri propozues
(pika 3). Gjithashtu, sipas nenit 102 të Kushtetutës, Kryeministri është organi që përfaqëson
Këshillin e Ministrave dhe kryeson mbledhjet e tij, koncepton dhe paraqet drejtimet kryesore të
politikës së përgjithshme shtetërore dhe përgjigjet për to, siguron zbatimin e legjislacionit dhe të
politikave të miratuara nga Këshilli i Ministrave, bashkërendon dhe kontrollon punën e anëtarëve
të Këshillit të Ministrave, si dhe kryen detyra të tjera të parashikuara në Kushtetutë e në ligje (pika
1). Ndërsa Ministri, brenda drejtimeve kryesore të politikës së përgjithshme shtetërore, drejton nën
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 19
përgjegjësinë e tij veprimtarinë që ka në kompetencë (pika 4). Kryeministri ka, gjithashtu,
kompetenca propozuese në emërimin dhe shkarkimin e anëtarëve të Këshillit të Ministrave, sipas
nenit 98 të Kushtetutës, për të siguruar vazhdimësinë dhe mirëfunksionimin e qeverisë gjatë
mandatit qeverisës. Ai ka përgjegjësinë të iniciojë procesin e shkarkimit të ministrit dhe të
emërimit të ministrit të ri, duke përzgjedhur e propozuar kandidatin që ai e gjykon të përshtatshëm
për të ushtruar funksionin e ministrit në Këshillin e Ministrave.
26. Ndërsa Prokuroria e Posaçme ushtron ndjekjen penale dhe përfaqëson akuzën para
gjykatave të posaçme të parashikuara në nenin 135, pika 2, të Kushtetutës, si dhe para Gjykatës së
Lartë (neni 148/dh, pika 1, i Kushtetutës). Në kuptim të këtyre kompetencave, Prokuroria e
Posaçme paraqet kërkesa në gjykatë, përfshirë edhe ato për caktimin e masave ndaluese të
sigurimit referuar nenit 240 të KPP-së. Gjithashtu, bazuar në nenin 135 të Kushtetutës gjykatat e
posaçme (ku bën pjesë edhe GJKKO-ja e Shkallës së Parë) gjykojnë veprat penale të korrupsionit
dhe të krimit të organizuar, si dhe akuzat penale, ndër të tjera, kundër anëtarit të Këshillit të
Ministrave, zëvendësministrit, si dhe akuzat kundër ish-funksionarëve të sipërpërmendur.
27. Në rastin konkret, Gjykata vëren se në kuadër të një hetimi penal ndaj shtetases Belinda
Balluku, me detyrë zëvendëskryeministre dhe ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë, është
kërkuar nga Prokuroria e Posaçme, ndër të tjera, vendosja e masës ndaluese të sigurimit personal
“Pezullimi i ushtrimit të një detyre a shërbimi publik”, të parashikuar nga neni 242 i KPP-së.
GJKKO-ja e Shkallës së Parë ka pranuar kërkesën e prokurorisë dhe në referim të nenit 5, pika 2,
të Kodit Zgjedhor ka vlerësuar se për sa kohë personat e zgjedhur janë deputetët, kryetarët e
bashkive ose anëtarët e këshillit bashkiak, ndaj shtetases Belinda Balluku duhet të caktohet edhe
masa me karakter ndalues vetëm për pezullimin nga detyra e zëvendëskryeministres dhe ministres
së Infrastrukturës dhe Energjisë, pasi ajo nuk e pengon që të ushtrojë funksionet e saj si deputete
e Kuvendit.
28. Në vijim, Gjykata vlerëson se në rastin konkret mosmarrëveshja kushtetuese e
pretenduar midis pushteteve ka të bëjë me mënyrën e interpretimit dhe zbatimit të nenit 103, pika
3, të Kushtetutës në këndvështrim të parimit të ndarjes dhe balancimit të pushteteve. Subjektet e
përfshira në këtë konflikt – nga njëra anë, Kryeministri dhe Këshilli i Ministrave, si organe
kushtetuese të pushtetit ekzekutiv, dhe, nga ana tjetër, GJKKO-ja e Shkallës së Parë, si organ
kushtetues i pushtetit gjyqësor – janë subjekte të parashikuara nga Kushtetuta dhe ushtruese të
kompetencave të përcaktuara prej saj.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 20
29. Nisur nga sa më sipër, Gjykata vëren se, ndonëse Kushtetuta nuk parashikon
shprehimisht një kompetencë të Kryeministrit ose të ndonjë organi tjetër për pezullimin nga detyra
të një ministri, masa ndaluese e kërkuar nga Prokuroria e Posaçme dhe e vendosur nga GJKKO-ja
e Shkallës së Parë, në kuadër të një procedimi penal, për nga natyra dhe efektet e saj konkrete,
duket se ka sjellë efekte institucionale, si në ushtrimin e funksioneve kushtetuese të ministrit, ashtu
edhe në funksionimin e Këshillit të Ministrave. Për këtë arsye, çështja e paraqitur para Gjykatës
nuk lidhet thjesht me pasojat individuale të një mase procedurale penale, por paraqet, të paktën në
dukje në këtë fazë të shqyrtimit, një çështje me rëndësi kushtetuese lidhur me kufijtë ndërmjet
ushtrimit të funksionit gjyqësor dhe sferës së kompetencave të pushtetit ekzekutiv.
30. Gjykata thekson se fakti që akti, nga i cili pretendohet se ka lindur mosmarrëveshja,
është një vendim gjyqësor, i nxjerrë nga një organ i pushtetit gjyqësor në ushtrim të funksioneve
të tij kushtetuese e ligjore, nuk përjashton, në vetvete, juridiksionin kushtetues për shqyrtimin e
një konflikti kompetencash. Në raste të tilla, kontrolli kushtetues nuk ka për objekt verifikimin e
korrektësisë së zbatimit të ligjit të zakonshëm në çështjen konkrete, as rivlerësimin e arsyetimit
gjyqësor në aspektin e meritës, por vlerësimin nëse, përmes ushtrimit të juridiksionit dhe efekteve
të aktit përkatës, është prekur sfera e kompetencave kushtetuese të një pushteti tjetër. Në këtë
kuptim, si ankimueshmëria e vendimit gjyqësor në rrugë të zakonshme, ashtu edhe mundësia e
mënjanimit të mëvonshëm të pasojave të tij përmes ndërhyrjes së një gjykate më të lartë, nuk janë
të mjaftueshme për të përjashtuar juridiksionin kushtetues me evokimin e parimit të subsidiaritetit,
për sa kohë që mosmarrëveshja e pretenduar paraqet, të paktën në dukje, elemente të një
ndërhyrjeje të mundshme në raportet kushtetuese ndërmjet pushteteve për shkak të efekteve të
menjëhershme të atij vendimi.
31. Për rrjedhojë, Gjykata çmon se çështja e ngritur para saj nuk ka për objekt kontrollin e
kushtetutshmërisë së vendimit gjyqësor si akt individual, as shqyrtimin e themelit të masës penale
ndaj personit të proceduar, por verifikimin nëse, në rrethanat e rastit konkret, përmes efekteve të
menjëhershme të atij akti, paraqitet një situatë e mundshme ndërhyrjeje në sferën e kompetencave
kushtetuese të pushtetit ekzekutiv. Në këto kushte, dhe pa paragjykuar themelin e kërkesës,
Gjykata vlerëson se paraqitet, të paktën në dukje, një mosmarrëveshje konkrete kompetencash
kushtetuese ndërmjet pushtetit ekzekutiv dhe atij gjyqësor, e cila hyn në juridiksionin e saj sipas
nenit 131, pika 1, shkronja “ç”, të Kushtetutës. Ndërkohë, vlerësimi përfundimtar mbi ekzistencën
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 21
ose jo të cenimit të pretenduar të kompetencës kushtetuese, si edhe përcaktimi i pasojave
kushtetuese që mund të rrjedhin prej tij, i përkasin shqyrtimit në themel të çështjes.
B. Për legjitimimin e kërkuesit
32. Kërkuesi ka pretenduar se legjitimohet për t’iu drejtuar Gjykatës me kërkesën objekt
shqyrtimi, pasi është subjekt i pakushtëzuar, në kuptim të nenit 134, pikat 1, shkronja “b” dhe 2,
të Kushtetutës dhe neneve 54-56 të Ligjit Organik të Gjykatës. Po kështu, ai ka pretenduar se
legjitimohet për të kundërshtuar të gjitha aktet ligjore ose nënligjore me karakter normativ apo
individual, dhe të çfarëdo pushteti, të cilat cenojnë kompetencat e tij kushtetuese, veprimtarinë,
pozitën juridike kushtetuese të Këshillit të Ministrave, si dhe garancitë që Kushtetuta ka
parashikuar për anëtarët e tij. Kërkuesi, Kryeministri, ka pretenduar gjithashtu se legjitimohet, pasi
përfaqëson dhe mbron interesat e Këshillit të Ministrave, jo vetëm ngushtësisht të tijat. Kërkesa
nuk përbën ankim kushtetues individual dhe sipas tij nuk ka detyrimin t’u drejtohet shkallëve të
tjera të gjyqësorit. Ajo është paraqitur brenda afatit ligjor 6-mujor nga çasti i lindjes së konfliktit,
i parashikuar nga neni 55 i Ligjit Organik të Gjykatës.
33. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, ka prapësuar se kërkuesi nuk legjitimohet
për t’iu drejtuar Gjykatës, pasi nuk është subjekt i drejtpërdrejtë i procedimit penal dhe nuk ka
provuar një interes personal, aktual dhe kushtetues me pasoja të pariparueshme ose shfaqjen e
rrezikut për kryerjen e funksioneve të tij. Sipas tij, masat e sigurimit janë vendosur ndaj personit
fizik konkret dhe jo ndaj Këshillit të Ministrave si organ kolegjial, as ndaj funksionit kushtetues
në vetvete. Në kushtet kur nuk identifikohet një konflikt aktual midis pushteteve, sipas këtij
subjekti, kërkuesi nuk ka legjitimitet procedural dhe material për shqyrtimin e kësaj çështjeje,
ndërsa interesi i pretenduar ka natyrë institucionale dhe jo juridike kushtetuese. Referuar Ligjit
Organik të Gjykatës, subjekti i interesuar ka prapësuar se, kërkuesi mund të kërkojë kontrollin
kushtetues të ligjeve dhe akteve normative dhe jo të vendimeve gjyqësore individuale penale. Sipas
tij, kërkuesi: i) nuk është subjekt i masës së sigurimit; ii) nuk ka pretenduar cenimin e ndonjë të
drejte themelore personale; iii) nuk gëzon legjitimitet kushtetues për të përfaqësuar të drejtat
individuale të personit ndaj të cilit është vendosur masa; iv) nuk është bartës i ndonjë të drejte
themelore të prekur nga masa.
34. Bazuar në nenin 131, shkronja “ç”, të Kushtetutës, Gjykata vendos për
mosmarrëveshjet e kompetencës ndërmjet pushteteve, kompetencë e cila është detajuar në nenin
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 22
54 të Ligjit Organik të Gjykatës, i cili parashikon se kërkesa ngrihet nga subjektet në konflikt ose
nga subjektet e cenuara drejtpërdrejt nga konflikti (pika 3) dhe se bazë për fillimin e shqyrtimit të
këtyre çështjeve përbën çdo lloj akti me karakter ligjor e nënligjor, veprim ose mosveprim i
organeve të pushteteve apo i organeve të qeverisjes vendore që ka çuar në mosmarrëveshje
kompetencash midis tyre (pika 4).
35. Për sa i përket legjitimimit ratione personae, Gjykata vlerëson se në kushtet kur ka
përcaktuar se midis kërkuesit dhe GJKKO-së së Shkallës së Parë duket se ka lindur një
mosmarrëveshje kompetencash, e gjen të pabazuar prapësimin e subjektit të interesuar, pasi
kërkuesi është subjekti kushtetues në konflikt dhe mosmarrëveshja ka lidhje të drejtpërdrejtë me
ushtrimin e veprimtarisë së tij, pra provon interesin e tij të drejtpërdrejtë (shih paragrafin 29 të
vendimit).
36. Në lidhje me legjitimimin ratione temporis, bazuar në nenin 55 të Ligjit Organik të
Gjykatës, kërkesa për zgjidhjen e mosmarrëveshjes së kompetencave paraqitet brenda 6 muajve
nga data e lindjes së konfliktit. Gjykata vëren se vendimi gjyqësor, i cili është bërë shkak për
lindjen e mosmarrëveshjes objekt gjykimi, mban datën 19.11.2025, kurse kërkesa është paraqitur
në datën 20.11.2025, pra brenda afatit ligjor 6-mujor, prandaj kërkuesi legjitimohet edhe ratione
temporis.
37. Për sa më lart, në kushtet kur kërkuesi dhe Kuvendi nga njëra anë dhe gjykata nga ana
tjetër, i kanë dhënë kuptim të ndryshëm dispozitës kushtetuese, nenit 103, pika 3, të Kushtetutës,
ndërsa Presidenti ka pohuar se kjo është një çështje e paqartë që ngelet në vlerësim të Gjykatës,
Gjykata çmon se për të zgjidhur konfliktin e kompetencave sipas nenit 131, pika 1, shkronja “ç”,
të Kushtetutës bëhet i nevojshëm interpretimi përfundimtar i dispozitës kushtetuese relevante,
nenit 103, pika 3, të Kushtetutës, i cili parashikon se anëtarët e Këshillit të Ministrave gëzojnë
imunitetin e deputetit. Kjo do të thotë se për t’i dhënë përgjigje kësaj çështjeje Gjykata do të
analizojë fillimisht regjimin e imuniteteve të ministrit në këndvështrim të parimit të ndarjes dhe
balancimit të pushteteve, dhe më tej edhe garancitë e tjera procedurale po në këndvështrim të të
njëjtit parim.
C. Për themelin e pretendimeve
C.1. Për regjimin e imuniteteve të ministrit në këndvështrim të parimit të ndarjes dhe
balancimit të pushteteve
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 23
38. Kërkuesi ka pretenduar se ministri gëzon imunitetin e deputetit sipas përcaktimit të
nenit 103, pika 3, të Kushtetutës, konkretisht garancitë e parashikuara në nenin 73 të Kushtetutës
dhe nenin 242 të KPP-së, pasi Kushtetuta e ka barazuar anëtarin e Këshillit të Ministrave me
deputetin. Sipas tij, barazia midis anëtarit të Këshillit të Ministrave dhe deputetit mbështetet në
pozitën kushtetuese të tyre, si organet më të larta të pushtetit ekzekutiv dhe legjislativ. Garancia e
këtij neni nuk ka si qëllim në vetvete vetë lirinë e deputetit, por e përdor këtë të fundit si mjet për
të arritur një synim tjetër fundor, mbrojtjen e detyrës së deputetit. Sipas kërkuesit, dhënia e
imunitetit për këto kategori shërben si një mjet kushtetues për të siguruar funksionimin normal për
kryerjen e detyrës në mënyrë të pacenueshme. Po kështu, kërkuesi ka pretenduar se për sa kohë
Kushtetuta ka parashikuar mbrojtje edhe për të zgjedhurit vendorë, e njëjta garanci duhet të
zbatohet edhe për anëtarin e Këshillit të Ministrave, i cili emërohet nga Presidenti, por i
nënshtrohet miratimit nga Kuvendi, pra zgjidhet nga vetë organi që përfaqëson sovranin.
39. Subjekti i interesuar, Kuvendi, ka prapësuar se kushtetutëbërësi ka vendosur që
ministrat gëzojnë imunitetin e deputetit, pra ai ka synuar të sigurojë mbrojtje, e cila nuk kufizohet
vetëm në garancitë e shprehura në nenin 73 të Kushtetutës, por përfshin të gjitha garancitë
procedurale që sistemi juridik ia njeh deputetit, duke përfshirë edhe ato që rrjedhin nga
legjislacioni procedural penal. Sipas tij, neni 242, pika 2, i KPP-së, i interpretuar së bashku me
nenin 103, pika 3, të Kushtetutës, çon në përfundimin se ndalimi i pezullimit nga detyra zbatohet
edhe për ministrat. Kështu, sipas Kuvendit, vendimi i GJKKO-së së Shkallës së Parë ka
anashkaluar garancitë kushtetuese të nenit 103 të Kushtetutës, pasi gjykatat nuk kanë kompetencë
për të vlerësuar përgjegjësinë politike të qeverisë ose të anëtarëve të saj. Po sipas subjektit të
interesuar, neni 242 i KPP-së përcakton shprehimisht se kjo masë nuk zbatohet ndaj personave të
zgjedhur sipas ligjit elektoral, çka nënkupton se organet e zgjedhura ose ato që rrjedhin nga vullneti
i organeve të zgjedhura gëzojnë një mbrojtje të shtuar dhe procedurat për largimin e tyre janë
procedura të veçanta. Edhe pse ministri nuk zgjidhet drejtpërsëdrejti nga populli, pozicioni i tij
rrjedh nga besimi që Kuvendi i ka dhënë programit politik të Këshillit të Ministrave.
40. Subjekti i interesuar, Prokuroria e Posaçme, ka prapësuar se neni 103, pika 3, i
Kushtetutës u jep anëtarëve të Këshillit të Ministrave të drejtën për të gëzuar imunitetin e deputetit,
por ky imunitet nuk ka karakter absolut dhe nuk krijon mbrojtje për funksionin ekzekutiv. Sipas
tij, mandati i deputetit shpreh marrëdhënie përfaqësuese me elektoratin dhe i nënshtrohet një
regjimi kushtetues të posaçëm, ndërsa funksioni i ministrit është pjesë e organizimit të pushtetit
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 24
ekzekutiv dhe u nënshtrohet rregullave të përgjegjësisë ligjore dhe penale që zbatohen për
funksionarët e pushtetit ekzekutiv, pa cenuar mandatin e tij parlamentar. Prokuroria e Posaçme ka
parashtruar gjithashtu se mandati i deputetit buron drejtpërdrejt nga vullneti i popullit dhe gëzon
mbrojtje kushtetuese, ndërsa funksioni i ministrit buron nga një akt emërimi i Këshillit të
Ministrave dhe është funksion ekzekutiv-administrativ, i cili buron nga një akt emërimi dhe nuk
barazohet me funksionin e deputetit. Kushtetuta nuk ka synuar të mbrojë funksionin ekzekutiv nga
kontrolli penal, por të sigurojë pavarësinë dhe veprimtarinë e Kuvendit.
41. Subjekti i interesuar, Presidenti, ka parashtruar se ndjekja penale është funksion i
drejtpërdrejtë dhe ekskluziv i organeve të drejtësisë dhe nuk ka lidhje me raportet midis pushteteve.
Sipas tij, neni 242 i KPP-së parashikon pezullimin e veprimtarisë që lidhet me ushtrimin e detyrës
ose shërbimit publik, por nuk është dispozitë specifike për anëtarët e Këshillit të Ministrave.
Gjithashtu, ajo nuk përjashton specifikisht këta të fundit nga veprimi i saj, por shprehet vetëm për
personat e zgjedhur sipas ligjit elektoral. Sipas këtij subjekti të interesuar, nëse masa ndaluese e
pezullimit nga ushtrimi i detyrës e vendosur ndaj anëtarit të Këshillit të Ministrave ose ndaj të
gjithë Këshillit të Ministrave ndikon në funksionimin e lirë të pushtetit ekzekutiv, kjo masë merr
përmbajtjen e një instrumenti kontrolli dhe balance midis pushteteve. Një instrument i tillë, i cili
nuk është i parashikuar në Kushtetutë, por që kushtëzon funksionimin dhe përbërjen e pushtetit
ekzekutiv, nuk mund të konsiderohet kushtetues. Po kështu, Presidenti ka parashtruar se nëse masa
ndaluese nuk ndikon në funksionimin e lirë dhe të pakushtëzuar të pushtetit ekzekutiv, atëherë kjo
masë nuk del nga konteksti penal dhe nuk shndërrohet në instrument kontrolli e balance i pushtetit
gjyqësor mbi pushtetin ekzekutiv. Analiza nëse masa ndaluese është ose jo ndërhyrje në tagrat e
një pushteti tjetër duhet të sqarohet nga Gjykata dhe Presidenti mbështet çdo vendimmarrje të saj.
42. Nisur nga konteksti i rrethanave të çështjes në shqyrtim, si dhe nga thelbi i
pretendimeve e prapësimeve të palëve pjesëmarrëse në gjykim, Gjykata çmon të ndalet fillimisht
në identifikimin e qëllimit të kushtetutëbërësit për sa i përket imunitetit të anëtarëve të Këshillit të
Ministrave në raport me imunitetin e deputetëve, duke u bazuar për këtë qëllim edhe në
jurisprudencën e saj.
43. Paraprakisht, Gjykata vëren se imuniteti i ministrit rregullohet nga neni 103, pika 3 i
Kushtetutës, i cili parashikon se anëtarët e Këshillit të Ministrave gëzojnë imunitetin e deputetit.
Përderisa kjo dispozitë kushtetuese e trajton imunitetin e ministrit si të njëjtë me atë të deputetit,
analiza e regjimit të këtij imuniteti kërkon domosdoshmërisht referimin në nenin 73 të Kushtetutës,
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 25
ku përcaktohet natyra dhe shtrirja e imunitetit parlamentar. Gjykata vëren se, sipas përmbajtjes
aktuale të nenit 73, pika 1, të Kushtetutës, deputeti nuk mban përgjegjësi për mendimet e shprehura
në Kuvend dhe votat e dhëna prej tij në ushtrim të funksionit. Kjo dispozitë nuk zbatohet në rastin
e shpifjes. Ndërkohë, sipas pikës 2 të po të njëjtit nen, deputeti nuk mund të arrestohet ose t’i hiqet
liria në çfarëdolloj forme ose ndaj tij të ushtrohet kontroll personal, ose i banesës, pa autorizimin
e Kuvendit. Rastet kur deputeti kapet në kryerje e sipër ose menjëherë pas kryerjes së një krimi të
rëndë, parashikohen në pikën 3 të nenit 73 të Kushtetutës, sipas të cilit deputeti mund të ndalohet
ose të arrestohet pa autorizim, ndërsa Prokurori i Përgjithshëm ose drejtuesi i Prokurorisë së
Posaçme njofton menjëherë Kuvendin, i cili, kur konstaton se nuk ka vend për procedim, vendos
për heqjen e masës. Në kontekst të këtyre parashikimeve kushtetuese, Gjykata vlerëson se rregullat
e parashikuara në nenin 73 të Kushtetutës janë të zbatueshme edhe për ministrin dhe përbëjnë
regjimin kushtetues të imunitetit të tij.
44. Në këndvështrimin historik, Gjykata evidenton se ligji nr. 7491, datë 29.04.1991 “Për
Dispozitat Kryesore Kushtetuese” në nenin 22 të tij kishte parashikuar se deputeti i Kuvendit gëzon
imunitet, ai nuk mund të pengohet në ushtrimin e detyrave të tij, si dhe në sigurimin e të dhënave
që nuk përbëjnë sekret shtetëror. Deputeti nuk mund të kontrollohet, të ndalohet, të arrestohet ose
të ndiqet penalisht pa pëlqimin e Kuvendit. Deputeti mund të ndalohet pa pëlqimin e Kuvendit,
vetëm në rastet kur kryen një krim të dukshëm e të rëndë. Deputeti nuk ka përgjegjësi ligjore për
veprimet që kryen e qëndrimet që mban gjatë ushtrimit të detyrës së tij si deputet ose për votën e
dhënë. Ndërsa për sa u përket anëtarëve të Këshillit të Ministrave imuniteti rregullohej në mënyrë
të ndryshme, pasi ky ligj parashikonte se ata përgjigjen për veprimtarinë e ministrive përkatëse
(neni 39), si dhe përgjigjen penalisht për shkeljen e këtij ligji, si dhe të ligjeve të tjera në lidhje me
ushtrimin e funksioneve të tyre. Ndjekja penale e tyre bëhej me miratimin e Kuvendit (neni 41).
45. Me miratimin e Kushtetutës së vitit 1998, neni 73 i Kushtetutës në përmbajtjen e tij
fillestare parashikonte: “Deputeti nuk mund të ndiqet penalisht pa autorizimin e Kuvendit.
Autorizimi kërkohet edhe në rastin kur ai do të arrestohet.”. Ndërkohë, Gjykata vëren se për sa i
përket çështjes së imunitetit të ministrit ai u njësua me atë të deputetit, ku në nenin 103, pika 3, të
Kushtetutës u përcaktua shprehimisht rregullimi kushtetues i imunitetit të ministrit. Edhe
kushtetutëbërësi në debatet për përgjegjësinë penale të ministrave ka vlerësuar se deputetit dhe
ministrit duhet t’u sigurohet i njëjti imunitet (shih Debati Kushtetues 1, faqja 420 dhe Debati
Kushtetues 2, faqja 161). Kjo dispozitë, që nga hyrja në fuqi e Kushtetutës e deri më sot, nuk ka
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 26
pësuar ndryshime, duke reflektuar qëndrueshmërinë e vullnetit kushtetues për të ruajtur të
pandryshuar këtë regjim të veçantë juridik të ministrit.
46. Në këtë pikë, Gjykata sjell në vëmendje se është vënë në lëvizje edhe më parë në lidhje
me interpretimin e nenit 103, pika 3, të Kushtetutës, duke u shprehur se kjo dispozitë u jep
anëtarëve të Këshillit të Ministrave, në sajë të funksionit të tyre të rëndësishëm shtetëror, një
mbrojtje të veçantë ligjore. Duke e barazuar mbrojtjen ligjore të anëtarit të Këshillit të Ministrave
me atë të deputetit, Kushtetuta i ka dhënë të njëjtin kuptim juridik imunitetit për këtë kategori
funksionarësh. Po sipas Gjykatës, meqenëse vetë Kushtetuta e barazon në aspektin substancial
gëzimin e imunitetit të anëtarit të Këshillit të Ministrave me imunitetin e deputetit, edhe procedura
që ndiqet për heqjen e imunitetit të deputetit, e parashikuar në nenin 73 të saj, do të jetë e
zbatueshme dhe për anëtarin e Këshillit të Ministrave që nuk është deputet (shih vendimin nr. 38,
datë 23.06.2000 të Gjykatës Kushtetuese).
47. Ndërkohë Gjykata vëren se në vitin 2012, me reformën kushtetuese të imunitetit, e cila
kishte për qëllim kufizimin e paprekshmërisë së deputetit nga ndjekja penale, neni 73 i Kushtetutës
u ndryshua sipas përmbajtjes aktuale të tij. Sipas kësaj përmbajtjeje, ai i garanton deputetit imunitet
në dy forma, imunitetin substancial – në kuptim të mospërgjegjësisë për mendimet e shprehura në
Kuvend dhe votat e dhëna prej tij në ushtrim të funksionit (paragrafi i parë) dhe imunitetin
procedural - në kuptim të paprekshmërisë, pra që deputeti nuk mund të arrestohet ose t’i hiqet liria
në çfarëdo lloj forme ose ndaj tij të ushtrohet kontroll personal, ose i banesës, pa autorizimin e
Kuvendit (paragrafi i dytë).
48. Duke iu referuar qëllimit të kushtetutëbërësit në marrjen e nismës për miratimin e
reformës kushtetuese të vitit 2012, që lidhet me regjimin e imuniteteve, Gjykata ka evidentuar se
ai synonte kufizimin e paprekshmërisë së deputetit nga ndjekja penale, i cili sipas Kushtetutës së
vitit 1998 ishte i plotë (deri në marrjen e një autorizimi nga Kuvendi). Po kështu, Gjykata ka
theksuar se rregullat për paprekshmërinë e deputetëve në çështjet penale nuk duhet të shkojnë
përtej asaj që është e justifikuar për qëllime të ligjshme dhe rrjedhimisht ato duhet të interpretohen
të mënyrë të kufizuar (shih vendimin nr. 81, datë 21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
49. Po në këtë drejtim, Gjykata ka theksuar se regjimi i imuniteteve, në çdo rast, synon,
nga njëra anë, të garantojë ushtrimin e qetë dhe të pandikuar të funksioneve të rëndësishme publike
nga zyrtarët e lartë të shtetit, të cilët nuk duhet të druhen se veprimtaria e tyre shtetërore mund të
bëhet shkas për pasoja personale, si, për shembull, një padi civile ose një akuzë penale. Nga ana
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 27
tjetër, sipas Gjykatës, dispozitat që përbëjnë regjimin e imuniteteve synojnë të garantojnë
përgjegjshmërinë e këtyre funksionarëve të lartë në qoftë se, në përfundim të verifikimeve
përkatëse dhe një procesi të rregullt ligjor, rezulton se veprimet e tyre nuk janë të motivuara nga
interesi publik, por nga interesi privat ose keqbesimi (shih vendimet nr. 1, datë 17.01.2025; nr. 81,
datë 21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
50. Për sa i takon regjimit të imuniteteve të deputetit, Gjykata ka theksuar se ai (imuniteti)
nuk është privilegj personal i tyre, por qëllimi kryesor i tij (imunitetit parlamentar) është mbrojtja
e vet parlamentit dhe në veçanti funksionimi i duhur i tij. Në këtë kuptim, Gjykata ka vlerësuar se
duhet të ekzistojë një prezumim themelor që imuniteti duhet të hiqet në të gjitha rastet kur nuk ka
asnjë arsye për të dyshuar se akuzat ndaj deputetit përkatës janë të motivuara politikisht dhe se
paprekshmëria e tij duhet të zbatohet vetëm në rastet kur ka arsye për të dyshuar se në vendimin
për ndjekjen penalisht të deputetit ka elemente partiako-politike (shih vendimet nr. 1, datë
17.01.2025; nr. 81, datë 21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
51. Në lidhje me imunitetin procedural të parashikuar nga neni 73, pika 2 i Kushtetutës për
deputetin (lexo ministrin), Gjykata ka pohuar se ai (neni) i garanton deputetit mbrojtje të posaçme
nga ato veprime procedurale të ndërmarra nga organet ligjzbatuese në kuadër të procedimit penal,
të cilat kufizojnë lirinë e tij personale. Gjykata ka theksuar se në këto raste vetë Kushtetuta
parashikon një mekanizëm garantues siç është autorizimi i Kuvendit, i cili është i nevojshëm kur
masat kufizuese të caktuara ndaj deputetit (ministrit) përbëjnë kufizim/heqje të lirisë së tij
personale, që sjell pasoja në vetë të drejtën e deputetit për t’u zgjedhur, në aspektin e ushtrimit të
të drejtave të tij si deputet, pra të vet veprimtarisë parlamentare (shih vendimin nr. 81, datë
21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese).
52. Në përmbledhje të sa më sipër, Gjykata evidenton se regjimi i imuniteteve për
funksionarët e lartë publikë ka ndjekur zhvillimet e vet modelit kushtetues të shtetit. Në fazën
fillestare të tranzicionit demokratik kalimi nga një sistem i centralizuar në një model qeverisjeje të
mbështetur në parimin e shtetit të së drejtës dhe në ndarjen e balancimin e pushteteve imponoi si
domosdoshmëri forcimin e pavarësisë institucionale të pushteteve dhe organeve kushtetuese. Në
këtë kontekst, imuniteti u konceptua si një garanci funksionale për të mbrojtur ushtruesit e detyrave
të larta shtetërore nga presione ose ndërhyrje të padrejta që mund të cenonin autonominë e tyre në
ushtrimin e funksionit. Megjithatë, me konsolidimin e rendit kushtetues dhe forcimin e
institucioneve demokratike, u bë e dukshme nevoja për të thelluar standardet e përgjegjshmërisë e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 28
llogaridhënies publike dhe garantimin e parimit të barazisë përpara ligjit. Si rrjedhojë, nëpërmjet
ndryshimeve kushtetuese dhe ligjore, regjimi i imuniteteve ka ardhur duke u ngushtuar gradualisht,
jo vetëm për deputetët e ministrat, por për të gjithë funksionarët publikë.
53. Gjithashtu, Gjykata vlerëson se sistemi qeverisës, sipas Kushtetutës, mbështetet në
parimin themelor të shtetit të së drejtës, i cili nënkupton se çdo ushtrues i funksioneve publike, pa
përjashtim, përfshirë ministrat si anëtarë të pushtetit ekzekutiv, i nënshtrohet rendit juridik dhe
mban përgjegjësi në rast të shkeljes së ligjit. Ky parim kërkon që ushtrimi i kompetencave
shtetërore të zhvillohet brenda kufijve të përcaktuar nga Kushtetuta dhe ligji. Po kështu, parimi i
shtetit të së drejtës lidhet ngushtësisht edhe me parimin e barazisë përpara ligjit, si një nga parimet
themelore kushtetuese, sipas të cilit askush nuk gëzon privilegje ose përjashtime nga zbatimi i ligjit
për shkak të funksionit që ushtron, përveçse kur ekziston një përligjje e arsyeshme dhe objektive
sipas nenit 18 të Kushtetutës. Në këtë kuptim, imuniteti i ministrit nuk përbën një privilegj
individual ose një formë mbrojtjeje absolute ndaj juridiksionit penal, por një garanci funksionale
të kufizuar, e cila synon të sigurojë ushtrimin e lirë dhe të pavarur të detyrës. Kjo garanci nuk
mund të shndërrohet në pengesë për ushtrimin e ndjekjes penale ose të juridiksionit gjyqësor përtej
rasteve të parashikuara shprehimisht nga Kushtetuta.
54. Në këtë kuadër, Gjykata çmon se epërsia e Kushtetutës, si ligji më i lartë i rendit juridik,
zbatimi i drejtpërdrejtë i dispozitave të saj, detyrimi i të gjitha organeve shtetërore për të vepruar
brenda bazës dhe kufijve të së drejtës, si dhe parimi i ndarjes dhe balancimit ndërmjet pushteteve
ligjvënës, ekzekutiv dhe gjyqësor, përbëjnë parimet themelore orientuese për interpretimin e çdo
norme që prek regjimin e imuniteteve të funksionarëve të lartë. Çdo interpretim që do të zgjeronte
fushën e mbrojtjes përtej asaj që parashikon shprehimisht Kushtetuta do të cenonte ekuilibrin
kushtetues ndërmjet pushteteve, duke krijuar një trajtim të privilegjuar të papajtueshëm me parimin
e barazisë përpara ligjit, pa përligjje të arsyeshme dhe objektive. Një qasje e tillë do të binte ndesh
me vetë logjikën e shtetit të së drejtës, i cili kërkon që përgjegjësia dhe llogaridhënia të jenë
elemente thelbësore të ushtrimit të funksioneve publike.
55. Në kuptim të këtyre standardeve kushtetuese, Gjykata çmon se regjimi i imuniteteve,
si i deputetit, ashtu edhe i ministrit, përcaktohet drejtpërdrejt në normat kushtetuese. Kjo do të
thotë se nuk përjashtohet nga llogaridhënia dhe përgjegjësia as anëtari i Këshillit të Ministrave
(ministri). Ai mban përgjegjësi politike përpara Kuvendit për ushtrimin e funksioneve të tij
qeverisëse, e cila konkretizohet përmes mekanizmave të kontrollit parlamentar të parashikuar në
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 29
Kushtetutë dhe që mund të çojë në shkarkimin e tij. Njëkohësisht ai mban edhe përgjegjësi penale
individuale, në rast se gjatë ushtrimit të detyrës kryen vepër penale. Gjykata thekson se, ndonëse
ndaj ministrave parashikohet një regjim i veçantë imuniteti, ky i fundit ka si qëllim vetëm
garantimin e ushtrimit të lirë dhe të pavarur të funksionit publik, duke i mbrojtur ata nga ndërhyrje
ose sulme të padrejta me natyrë politike. Edhe pse ndaj ministrave parashikohet një regjim i
veçantë imuniteti, ky regjim nuk përbën privilegj personal, por një garanci funksionale që synon
të sigurojë ushtrimin e lirë dhe të pavarur të detyrës publike. Ai nuk përbën dhe nuk mund të
interpretohet si një mburojë ndaj zbatimit të ligjit penal, pasi ministri, si çdo individ, mbetet subjekt
i përgjegjësisë penale dhe është i detyruar t’u nënshtrohet rregullave dhe sanksioneve penale
përpara organeve kompetente në rast të kryerjes së një vepre penale.
C.2. Për garancitë e tjera procedurale në këndvështrim të parimit të ndarjes dhe balancimit
të pushteteve
56. Gjykata vëren se ndërsa neni 242, pika 1, i KPP-së ka parashikuar se me vendimin që
disponon pezullimin e ushtrimit të një detyre a shërbimi publik, gjykata i ndalon përkohësisht të
pandehurit, plotësisht ose pjesërisht, veprimtarinë që lidhet me to, pika 2 e tij përcakton se masa
ndaluese e pezullimit të ushtrimit të një detyre a shërbimi publik nuk zbatohet ndaj personave të
zgjedhur sipas ligjit elektoral. Duke qenë se masa e pezullimit nga detyra nuk gjen zbatim ndaj një
kategorie të caktuar personash, Gjykata çmon të analizojë në vijim nëse në regjimin kushtetues të
imuniteteve të ministrit, ashtu sikurse edhe në atë të deputetit, përfshihet apo jo garancia e
parashikuar në nenin 242, paragrafi 2, të KPP-së.
57. Gjykata vlerëson se kjo dispozitë ligjore, për nga natyra e saj, përbën një përjashtim të
karakterit procedural, i cili nuk gjen mbështetje të drejtpërdrejtë në tekstin kushtetues për sa u
përket deputetëve ose ministrave. Në këtë kuptim, Gjykata thekson se një normë ligjore nuk mund
të shërbejë si burim për t’i dhënë përmbajtje ose për të zgjeruar kuptimin e një norme kushtetuese
përkundrazi, është norma kushtetuese ajo që përcakton kuadrin dhe kufijtë brenda të cilëve duhet
të interpretohet dhe zbatohet legjislacioni i zakonshëm. Për rrjedhojë, dispozita e mësipërme nuk
mund të konsiderohet pjesë e regjimit kushtetues të imunitetit, i cili është i përcaktuar në mënyrë
shteruese nga Kushtetuta.
58. Për sa më sipër, në përfundim, Gjykata vlerëson se neni 242, pika 2, i KPP-së përbën
garanci të veçantë procedurale për të zgjedhurit sipas ligjit elektoral. Kjo dispozitë lidhet me
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 30
mbrojtjen e funksionit përfaqësues dhe me respektimin e parimit të sovranitetit popullor, të
sanksionuar në nenin 2 të Kushtetutës, sipas të cilit sovraniteti i përket popullit dhe ushtrohet prej
tij përmes përfaqësuesve të zgjedhur. Ashtu siç ka pohuar Gjykata, zgjedhësit delegojnë të drejtën
tek i zgjedhuri, që ai të vendosë mbi çështje që lidhen me qeverisjen e vendit. I zgjedhuri ka
detyrimin e përfaqësimit real të zgjedhësve dhe mandatin e besuar nga zgjedhësit është i detyruar
ta ushtrojë realisht (shih vendimin nr. 4, datë 23.02.2011 të Gjykatës Kushtetuese). Për shkak të
këtij parimi, garancia ligjore e nenit 242, pika 2, të KPP-së nuk mund të interpretohet si një zgjatim
i regjimit të imunitetit përtej kufijve kushtetues, por duhet të kuptohet në funksion të garantimit të
integritetit të mandatit përfaqësues dhe të vullnetit të zgjedhësve.
59. Gjykata lidhur me parimin e ndarjes dhe balancimit të pushteteve, të sanksionuar në
nenin 7 të Kushtetutës, është shprehur se sipas tij asnjë organ, në përbërje ose jo të një prej tre
pushteteve, nuk mund të ndërhyjë në trajtimin dhe zgjidhjen e çështjeve që sipas rastit do të
përbënin objektin qendror të veprimtarisë së organeve ose institucioneve të tjera kushtetuese.
Gjithashtu, Gjykata ka vlerësuar se ai shtrihet jo vetëm ndaj tri degëve të pushtetit: ekzekutiv,
legjislativ dhe gjyqësor, por edhe ndaj organeve të tjera kushtetuese të pavarura, kompetencat e të
cilave janë të parashikuara nga dispozitat e Kushtetutës (shih vendimin nr. 15, datë 15.04.2010 të
Gjykatës Kushtetuese).
60. Në lidhje me objektin e kërkesës, në përfundim të diskutimeve, vlerësimet e gjyqtarëve
u ndanë në dy qëndrime dhe Gjykata nuk arriti numrin e kërkuar të votave për vendimmarrje, sipas
parashikimeve të nenit 133, pika 2, të Kushtetutës dhe nenit 72, pika 2, të Ligjit Organik të saj.
61. Sipas njërit qëndrim, pavarësisht se në kuptimin kushtetues regjimi i imuniteteve nuk
përbën përjashtim/mbrojtje nga ndjekja penale, ai nuk mund të kuptohet i shkëputur nga garancitë
që lidhen me funksionin kushtetues në fjalë, pra ushtrimin e lirë dhe të pavarur të detyrës. Edhe
pse këto garanci zbatohen ndaj funksionarit publik in personam, ato synojnë, në thelb, mbrojtjen
dhe garantimin e funksionimit të pushtetit të cilit ai i përket, në rastin konkret pushtetit ekzekutiv.
Mbi këtë qasje vlerësojmë se ndonëse neni 242, pika 2, i KPP-së parashikon shprehimisht se masa
e pezullimit nga detyra nuk zbatohet për të zgjedhurit sipas ligjit elektoral, qëllimi i tij është
garantimi i ushtrimit të funksioneve të prejardhura nga vota e sovranit, pra ai përmban garancitë
procedurale të nevojshme për të mundësuar vetë ushtrimin e funksionit kushtetues.
62. Për sa i përket mënyrës se si zbatohen këto garanci në rastin e ministrit ato duhet të
shihen në raport me drejtpeshimin e parimit kushtetues të efektivitetit të ndjekjes penale e ushtrimit
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 31
të funksionit gjyqësor dhe parimit të ushtrimit të lirë të funksionit ekzekutiv. Kjo do të thotë se
masa e pezullimit nga detyra duhet të analizohet në raportin që shfaqet midis kompetencës që
ushtrohet nga prokuroria, si organi kushtetues i ngarkuar me ndjekjen penale dhe asaj të ushtrimit
të funksionit nga pushteti gjyqësor, nga njëra anë, si dhe kontrollit politik, që ushtrohet nga pushteti
legjislativ ndaj atij ekzekutiv në një republikë parlamentare, nga ana tjetër.
63. Në arritjen e këtij qëndrimi nisemi nga premisa se interpretimi i dispozitave kushtetuese
mbështetet në leximin sistemik dhe harmonik të tyre dhe se normat kushtetuese nuk mund të
interpretohen si norma të izoluara. Në këtë kuptim, asnjë dispozitë e Kushtetutës nuk mund të
nxirret jashtë kontekstit të saj dhe të interpretohet më vete, pasi çdo dispozitë kushtetuese duhet të
interpretohet në mënyrë që të jetë e pajtueshme me parimet themelore kushtetuese, pasi të gjitha
normat dhe parimet kushtetuese formojnë një sistem harmonik, pa kontradikta të brendshme (shih
vendimin nr. 29, datë 30.06.2011 të Gjykatës Kushtetuese). Gjykata ka pohuar se rregullimet që
bën Kushtetuta nuk mund të jenë gjithmonë të plota ose shteruese, pasi ajo nuk ka për qëllim të
rregullojë hollësisht çdo çështje të organizimit të jetës politiko-shoqërore të një vendi (shih
vendimet nr. 55, datë 27.07.2016; nr. 22, datë 24.04.2015 të Gjykatës Kushtetuese). Në këtë
kuptim, atë që nuk ka dashur ta bëjë Kushtetuta, nuk mund ta bëjë ligji. Prandaj nuk mund të
pranohet se ajo ka ometuar pa përmendur raste të tilla (...) atje ku nuk është shprehur (shih vendimet
nr. 10, datë 26.02.2015; nr. 25, datë 15.12.2008; nr. 212, datë 29.12.2002 të Gjykatës
Kushtetuese).
64. Kushtetuta, si ligji themelor i shtetit, detyron të gjitha organet e pushtetit publik që t’i
ushtrojnë kompetencat e tyre vetëm në kuadër dhe në bazë të normave kushtetuese. Referuar
përmbajtjes së dispozitave kushtetuese që përcaktojnë marrëdhënien mes pushtetit ekzekutiv dhe
atij legjislativ, qeveria buron nga shumica parlamentare dhe mban përgjegjësi politike përpara
Kuvendit (nenet 95, 96, 97, 100 dhe 102 të Kushtetutës). Baza e përgjegjësisë parlamentare është
raporti që krijohet në marrëdhëniet ndërmjet Kuvendit dhe qeverisë (shih vendimin nr. 26, datë
25.05.2021 të Gjykatës Kushtetuese). Emërimi dhe shkarkimi i ministrave janë të lidhur ngushtë
me rolin e Kuvendit si organ përfaqësues i sovranitetit popullor (neni 98 i Kushtetutës) për sa kohë
që dekreti i Presidentit bëhet objekt vlerësimi nga Kuvendi, i cili vendos për miratimin ose
mosmiratimin e tij. Pjesëmarrja e ekzekutivit në veprimtarinë e Kuvendit dhe marrëdhënia e
besimit që ekziston mes tyre është kushti thelbësor për zbatimin e drejtimit politik të vendit. Në
këtë kuptim, marrëdhënia mes ekzekutivit dhe ligjvënësit (shumicës parlamentare) realizohet
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 32
brenda vetë organit legjislativ, i cili, përveç funksionit kryesor të ligjbërjes ushtron edhe
kompetenca të rëndësishme kontrolli mbi veprimtarinë e pushtetit ekzekutiv përmes instrumenteve
të përcaktuara në normat kushtetuese dhe bazuar në parimin e ndarjes dhe balancimit të pushteteve.
65. Thënë kjo, nga njëra anë, është e qartë se vendosja e masës së pezullimit nga detyra
ndaj një anëtari të Këshillit të Ministrave (ministrit), e cila nuk parashikohet shprehimisht nga
Kushtetuta, për nga natyra dhe intensiteti i saj përbën ndërhyrje të drejtpërdrejtë në ushtrimin e
detyrës së tij. Bazuar në kompetencat që Kushtetuta i njeh ministrit (neni 102, pika 4, i
Kushtetutës), pezullimi nga detyra prek vetë thelbin e funksionit kushtetues politik të ministrit, i
cili nuk mund të shihet i shkëputur nga kompetencat kushtetuese që i janë njohur pushtetit
ekzekutiv si i tillë, me qëllim ushtrimin e veprimtarisë së tij për përcaktimin e drejtimeve kryesore
të politikës së përgjithshme shtetërore (neni 100, pika 1, i Kushtetutës). Duke shkuar edhe më tej,
referuar pozicionit të ekzekutivit në një republikë parlamentare dhe rolit të veçantë të Kuvendit
për formimin e Këshillit të Ministrave që diktohet nga dhënia e besimit politik, rrjedh se
përgjegjësia politike e Këshillit të Ministrave në ushtrimin e funksionit të tij qeverisës përcaktohet
nga Kuvendi. Kjo i atribuon këtij të fundit kompetencën ekskluzive për të vlerësuar (mos)zbatimin
e garancive procedurale edhe në ato raste kur kërkohet caktimi i një mase në funksion të procedimit
penal të anëtarit të organit ekzekutiv, e cila passjell ndërprerjen e përkohshme të kompetencave që
burojnë nga detyra e tij.
66. Nga ana tjetër, duke vënë theksin edhe në rolin dhe kompetencat kushtetuese të organit
të akuzës, që, sipas nenit 148 të Kushtetutës, është titullari i ndjekjes penale, vlerësojmë se interesi
publik për hetimin dhe ndjekjen penale efektive nënkupton domosdoshmërinë e zhvillimit të një
procesi penal të paanshëm dhe proporcional, të orientuar drejt përcaktimit të përgjegjësisë penale
në përputhje me garancitë kushtetuese, si dhe kërkon zhveshjen e funksionarëve publikë nga ato
privilegje që do të bëheshin pengesë ose do të mundësonin shmangien e përgjegjësisë penale.
67. Është ky interes publik që, në raport me interesin tjetër publik që ka të bëjë me
zhvillimin e politikave të qeverisjes dhe drejtimin politik të vendit, kërkon përfshirjen e Kuvendit,
si organi kushtetues që duhet të verifikojë respektimin dhe zbatimin e atyre garancive procedurale
(jo privilegje), me qëllim që të evitohet rreziku për ndërhyrje të një pushteti (organi të tij) mbi
tjetrin. Pra, nevoja për të balancuar këto dy interesa publikë që konkurrojnë ngushtë me njëritjetrin bën të nevojshëm mekanizmin zhbllokues të autorizimit të organit legjislativ.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 33
68. Po kështu, edhe pse në rastin e deputetit këto garanci janë të tilla që ndalojnë pezullimin
e tij, në vlerësimin tonë, edhe në rastin e ministrit, për sa kohë që masa e pezullimit është e tillë që
sjell pasoja në ushtrimin e funksioneve kushtuese të njërit prej pushteteve, është e nevojshme
thirrja e Kuvendit, si organi që duhet të vlerësojë dhe verifikojë masën e kërkuar nga organi i
akuzës. Prandaj, për të garantuar balancimin ndërmjet interesit kushtetues për ushtrimin efektiv të
ndjekjes penale dhe funksionimit të rregullt të pushtetit ekzekutiv, edhe masa kufizuese e
pezullimit do të duhet të kushtëzohet me autorizimin paraprak të Kuvendit, si mekanizëm kontrolli
dhe ekuilibrimi institucional.
69. Bazuar në këtë analizë, edhe pse kemi mbajtur qasjen se masa e pezullimit nga detyra
sipas nenit 242, pika 2, të KPP-së, nuk përfshihet në regjimin kushtetues të imunitetit të
deputetit/ministrit kjo nuk është e mjaftueshme për të përjashtuar a priori domosdoshmërinë e një
vlerësimi të kësaj mase, që përbën një garanci për funksionarin publik gjatë ushtrimit të detyrës.
Vetë Kushtetuta, në frymën e saj, ndërsa synon respektin e ndërsjellë ndërmjet pushteteve,
garanton edhe kontrollin mes tyre, përmes mekanizmave të ndryshëm, që në rastin e ministrit është
i lidhur me raportin që ekziston mes pushtetit legjislativ dhe atij ekzekutiv në një republikë
parlamentare. Nga ana tjetër, Kushtetuta nuk përmban asnjë ndalim ose kufizim për mundësinë e
ushtrimit të kësaj forme kontrolli nga ana e pushtetit ligjvënës, e cila përfshin edhe verifikimin e
zbatimit të garancive ligjore të funksionit politik të ministrit. Për rrjedhojë, çdo masë që sjell
ndërprerjen/pezullimin, qoftë edhe të përkohshëm, të ushtrimit të funksionit të një ministri, prek
drejtpërdrejt raportin e përgjegjshmërisë politike në aspektin procedural ndërmjet pushtetit
ekzekutiv dhe atij legjislativ.
70. Në kuptim të sa më sipër, vlerësojmë se balancimi ndërmjet interesit publik për ndjekje
penale efektive e ushtrimit të funksionit gjyqësor dhe atij për garantimin e funksionimit efektiv të
pushtetit ekzekutiv kërkon detyrimisht ndërmjetësimin e Kuvendit, nëpërmjet autorizimit paraprak
të tij, gjë që nuk buron nga zgjerimi i regjimit të imuniteteve përtej vullnetit të kushtetutëbërësit,
por rrjedh nga nevoja për të ruajtur ekuilibrin kushtetues ndërmjet pushteteve dhe për të garantuar
që ndërhyrja në përbërjen dhe funksionimin e pushtetit ekzekutiv (qeverisë) të mos realizohet pa
pjesëmarrjen e vetë organit që mban përgjegjësinë politike për të.1
71. Sipas qëndrimit tjetër, çështja konkrete nuk mund të zgjidhet as vetëm përmes
interpretimit të izoluar të nenit 73, pika 2, të Kushtetutës dhe as nëpërmjet interpretimit të zgjeruar

1 Votuan sipas këtij qëndrimi Kryetarja Fiona Papajorgji dhe gjyqtarët Sonila Bejtja, Sandër Beci dhe Marjana Semini.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 34
evolutiv të tij, që krijon një normë të re kushtetuese. Ajo kërkon një analizë sistemike të
mekanizmave që garantojnë ushtrimin e pushtetit ekzekutiv në arkitekturën tonë kushtetuese
(strukturën normative dhe institucionale) nga arbitrariteti i prokurorisë dhe pushtetit gjyqësor, si
dhe zgjedhjet e bëra nga kushtetutëbërësi. Arkitektura jonë kushtetuese bazohet, ndër të tjera, në
parimet themelore të epërsisë së Kushtetutës dhe shtetit të së drejtës (neni 4), rregullimit me ligj
të organizimit dhe funksionimit të organeve kushtetuese (neni 6), ndarjes dhe balancimit të
pushteteve ligjvënës, ekzekutiv dhe gjyqësor (neni 7) dhe barazisë para ligjit (neni 18). Këto
parime, nga njëra anë, përbëjnë shtyllat mbi të cilat ndërtohen institucionet dhe, nga ana tjetër,
shërbejnë për të vlerësuar kushtetutshmërinë e mekanizmave të ndërveprimit dhe kontrollit
ndërmjet pushteteve. Në këtë kuadër shtrohet pyetja nëse masa e pezullimit nga ushtrimi i detyrës
publike, sipas nenit 242 të KPP-së, ndaj një ministri është e tillë që kërkon autorizimin paraprak
të Kuvendit, si garanci për të ruajtur ushtrimin e kompetencave të pushtetit ekzekutiv.
72. Neni 73, pika 2, i Kushtetutës parashikon autorizimin paraprak të Kuvendit vetëm për
masat e listuara shprehimisht në të: arrestimin, heqjen e lirisë në çdo formë, kontrollin personal
dhe kontrollin e banesës. Pezullimi nga detyra qartazi nuk përfshihet në këtë listë. Normat për
imunitetin kanë karakter përjashtimor dhe, si të tilla, interpretohen ngushtë (shih vendimin nr. 81
datë 21.11.2024 të Gjykatës Kushtetuese). Neni 73 i Kushtetutës përbën një normë të qartë, të
vetëzbatueshme dhe të plotë për imunitetin. Mungesa e masës së pezullimit në tekstin e nenit 73
përbën zgjedhje të ligjvënësit kushtetues dhe nuk mund të tejkalohet me interpretim. Zgjerimi i
imunitetit përmes interpretimit do të përbënte krijim norme të re kushtetuese, në kundërshtim me
kompetencat e Gjykatës dhe parimin e epërsisë dhe zbatimit të drejtpërdrejtë të Kushtetutës.
Reforma kushtetuese e vitit 2012 synoi pikërisht ngushtimin e imunitetit procedural për deputetët,
ministrat dhe gjyqtarët, ndërsa ajo e vitit 2016 e reduktoi edhe më ndjeshëm për gjyqtarët. Ky
orientim kushtetues nxjerr në pah vullnetin e qartë të kushtetutëbërësit për të kufizuar rastet kur
kërkohet autorizim për marrjen e masave procedurale penale, e jo për t’i zgjeruar ato. Në këtë
mënyrë Kushtetuta ka reflektuar zhvendosjen e theksit nga nevoja për mbrojtjen e funksionit drejt
garantimit të barazisë përpara ligjit dhe forcimit të përgjegjësisë juridike.
73. Masa e pezullimit sipas nenit 242 të KPP-së nuk cenon lirinë personale dhe nuk prek
të drejta themelore në kuptim të nenit 73, pika 2, të Kushtetutës (integritetin personal dhe banesën),
ndaj nuk mund të krahasohet me masat e imunitetit të listuara në Kushtetutë. Ajo synon mbrojtjen
e integritetit të procesit penal, duke parandaluar rrezikun që ushtrimi i funksionit publik ekzekutiv
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 35
të pengojë hetimin. Pretendimi se kjo masë cenon ndarjen e pushteteve, pasi ndikon në
funksionimin e Këshillit të Ministrave, mbështetet në një premisë jo të saktë, pasi masa drejtohet
ndaj individit dhe jo ndaj institucionit. Kompetencat e institucionit mbeten të paprekura dhe mund
të ushtrohen sipas mekanizmave kushtetues të zëvendësimit, duke garantuar vijimësinë e
funksionimit të pushtetit ekzekutiv. Efektet faktike që një masë procedurale mund të ketë mbi
ushtrimin e përkohshëm të funksionit ekzekutiv nuk përbëjnë, në vetvete, cenim të ndarjes së
pushteteve, për sa kohë organet e drejtësisë veprojnë brenda kompetencave të tyre kushtetuese dhe
ligjore.
74. Qëllimi historik i imunitetit parlamentar ka qenë mbrojtja ndaj ndërhyrjeve arbitrare
për motive me karakter politik, veçanërisht në sisteme ku pavarësia e gjyqësorit nuk ishte e
garantuar si duhet. Kjo mbrojtje nuk duhet të shkojë përtej asaj që është e nevojshme dhe nuk
duhet të përdoret si instrument për të penguar drejtësinë (shih Përmbledhje e opinioneve dhe
raporteve të Komisionit të Venecias për autonominë parlamentare, CDL-PI(2025)014, datë
18.12.2025). Megjithatë, arkitektura aktuale kushtetuese e sistemit të drejtësisë, pas reformës së
vitit 2016, ka ndërtuar një regjim të fuqishëm garancish kundër arbitraritetit dhe procedimit për
motive politike. Gjyqtarët dhe prokurorët në detyrë iu nënshtruan rivlerësimit kalimtar për
integritetin, profesionalizmin dhe pasurinë sipas Aneksit të Kushtetutës. Kjo e fundit garanton
pavarësinë e gjyqtarëve dhe prokurorëve (neni 145), vetëqeverisjen përmes Këshillit të Lartë
Gjyqësor dhe Këshillit të Lartë të Prokurorisë, në përbërje të të cilëve nuk ka asnjë funksionar
politik (nenet 147 dhe 149), sistemin e pavarur të emërimit dhe ngritjes në detyrë, si dhe
përgjegjësinë disiplinore përmes Inspektorit të Lartë të Drejtësisë, duke ia hequr ministrit të
Drejtësisë (nenet 147/d dhe 147/ë), si dhe prokurorinë dhe gjykatën e specializuar për ndjekjen e
korrupsionit dhe krimit të organizuar (nenet 135, pikat 2 dhe 4, si dhe 148/dh). Imuniteti procedural
i gjyqtarëve është eliminuar, ndërsa ai substancial është kufizuar. Këto masa kanë synuar që të
zhveshin pushtetin gjyqësor nga ndikimi i politikës së ditës, si burimi kryesor i “frikës” për
procedime penale selektive. Ato përbëjnë garanci strukturore që reduktojnë ndjeshëm rrezikun e
ndjekjes penale për motive politike ose arbitrare ndaj funksionarëve të lartë. Për më tepër, çdo
masë procedurale i nënshtrohet kontrollit gjyqësor në disa shkallë, deri në Gjykatën e Lartë, ndërsa
veprimet në keqbesim të gjyqtarit sjellin përgjegjësi për të (neni 137 i Kushtetutës). Në këto kushte,
nuk mund të pranohet se mbrojtja e sferës kushtetuese të pushtetit ekzekutiv kërkon zgjerim
interpretativ të imunitetit përtej asaj që parashikon shprehimisht Kushtetuta.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 36
75. Parimi i ndarjes dhe balancimit të pushteteve nuk nënkupton izolim të pushteteve nga
njëri-tjetri, por ndërveprim të strukturuar sipas mekanizmave të parashikuar shprehimisht në
Kushtetutë. Ushtrimi i kompetencave të ndjekjes penale nga organi i akuzës dhe pushteti gjyqësor,
edhe kur prek funksionarë të lartë të pushtetit ekzekutiv, është pjesë e këtij ndërveprimi, për sa
kohë respektohen kufijtë kushtetues dhe pezullimi prek individin e jo institucionin, në kuptimin
që nuk dikton riorganizim të detyruar të kabinetit qeveritar. Parimi i ndarjes dhe balancimit të
pushteteve plotësohet nga ai i luajalitetit kushtetues, i cili i shërben një modeli qeverisjeje ku
mekanizmat veprojnë në mënyrë efikase për ta bërë Kushtetutën funksionale (shih vendimet nr.
26, datë 25.05.2021; nr. 41, datë 19.07.2012; nr. 24, datë 09.06.2011 të Gjykatës Kushtetuese).
Në një demokraci parlamentare këto dy parime shërbejnë së bashku për të parandaluar
përqendrimin e pushtetit dhe për të garantuar shtetin e së drejtës. Ndërsa parimi i ndarjes dhe
balancimit të pushteteve ofron mekanizmat strukturorë që u mundësojnë pushteteve të kufizojnë
njëri-tjetrin, luajaliteti kushtetues garanton që organet kushtetuese t’i qëndrojnë besnike vetë
sistemit dhe që mekanizmat strukturorë të vihen në veprim sipas qëllimit të mirëfilltë të tyre e, për
pasojë, vendi të qeveriset sipas parimit të shtetit të së drejtës.
76. Imuniteti kushtetues nuk është përjashtim i përgjithshëm nga juridiksioni penal, por
mekanizëm i kufizuar ekuilibrues, i konceptuar për raste të caktuara dhe të përcaktuara qartë. Çdo
zgjerim i tij përtej rasteve të parashikuara shprehimisht do të cenonte barazinë para ligjit dhe do të
binte ndesh me orientimin e reformave kushtetuese të viteve 2012 dhe 2016.
77. Në përmbledhje të argumenteve të mësipërme, masa e pezullimit nga ushtrimi i detyrës
publike, sipas nenit 242 të KPP-së, ndaj një ministri nuk mund të kërkojë autorizim paraprak të
Kuvendit dhe nuk përfshihet në garancitë e imunitetit, pasi: a) nuk përfshihet në listën e masave të
nenit 73, pika 2, të Kushtetutës; b) normat për imunitetin interpretohen ngushtë dhe nuk lejojnë
zgjerim ose krijim të normave të reja nëpërmjet interpretimit; c) arkitektura aktuale kushtetuese
ofron garanci të mjaftueshme kundër ndjekjes penale arbitrare për motive politike; ç) efektet
faktike për ushtrimin e funksionit nuk synojnë institucionin, por individin që dyshohet se nëse
vijon kryerjen e detyrës mund të dëmtojë rëndë hetimin penal dhe nuk përbëjnë, në vetvete, cenim
të ndarjes dhe balancimit të pushteteve. Për këto arsye, interpretimi i zgjeruar i mbrojtjes
kushtetuese përtej rasteve të parashikuara shprehimisht në nenin 73, pika 2, nuk gjen mbështetje
në tekstin, frymën dhe arkitekturën e Kushtetutës së Republikës së Shqipërisë. Në respekt të
epërsisë së Kushtetutës dhe të kufijve që ajo vendos për ushtrimin e pushtetit publik, shtimi ose
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 37
zgjerimi i rasteve kur kërkohet autorizim paraprak i Kuvendit nuk mund të realizohet nëpërmjet
interpretimit gjyqësor, por vetëm nëpërmjet një ndërhyrjeje të shprehur në nivel kushtetues.
2
78. Për sa më lart, Gjykata vëren se në kushtet kur nuk u formua shumica prej 5 gjyqtarësh,
në kuptim të nenit 73, pika 4, të Ligjit Organik të Gjykatës, kërkesa e kërkuesit konsiderohet e
rrëzuar.
79. Për sa i përket masës së pezullimit të vendimeve gjyqësore të vendosur me vendimin e
datës 12.12.2025 të Mbledhjes së Gjyqtarëve, Gjykata çmon se në kushtet kur ajo vendosi rrëzimin
e kërkesës, kjo masë pezullimi duhet të hiqet. Në përputhje me nenet 45 të Ligjit Organik të
Gjykatës dhe 27 të Rregullores për Procedurat Gjyqësore të Gjykatës Kushtetuese, pezullimi
vazhdon deri në datën e hyrjes në fuqi të vendimit përfundimtar të Gjykatës.
PËR KËTO ARSYE,
Gjykata Kushtetuese, në mbështetje të neneve 131, shkronja “ç” dhe 134, pika 1, shkronja
“b”, të Kushtetutës, si dhe neneve 54, 55, 56, 72 dhe 73, pika 4, të ligjit nr. 8577, datë 10.02.2000
“Për organizimin dhe funksionimin e Gjykatës Kushtetuese të Republikës së Shqipërisë”, të
ndryshuar,
V E N D O S I:
1. Rrëzimin e kërkesës.
2. Heqjen e masës së pezullimit të caktuar me vendimin e datës 12.12.2025 të Mbledhjes
së Gjyqtarëve.
Ky vendim është përfundimtar dhe hyn në fuqi ditën e botimit në Fletoren Zyrtare.
Marrë më 06.02.2026
Shpallur më 03.03.2026

2 Votuan sipas këtij qëndrimi gjyqtarët Marsida Xhaferllari, Genti Ibrahimi, Asim Vokshi dhe Ilir Toska.
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 38
MENDIM PARALEL
1. Në gjykimin kushtetues të çështjes që i përket kërkuesit, Kryeministrit të Republikës së
Shqipërisë, me objekt zgjidhjen e mosmarrëveshjes së kompetencës së krijuar ndërmjet
Kryeministrit dhe Këshillit të Ministrave, nga njëra anë, dhe Gjykatës së Posaçme të Shkallës së
Parë për Korrupsionin dhe Krimin e Organizuar, nga ana tjetër, për pezullimin e ushtrimit të
detyrës së anëtarit të Këshillit të Ministrave, ne, gjyqtarët Marsida Xhaferllari dhe Asim Vokshi,
jemi të qëndrimit se në shtesë të argumenteve të parashtruara në vendim, kërkesa duhej të ishte
rrëzuar edhe për një shkak tjetër, atë të mungesës së mosmarrëveshjes së kompetencave. Këtë
qëndrim kemi mbajtur edhe më herët (në fazën e shqyrtimit paraprak të pranueshmërisë së saj nga
Mbledhja e Gjyqtarëve), duke vlerësuar se për këtë shkak kërkesa ishte haptazi e pabazuar, ndaj
duhej të ishte vendosur moskalimi i saj në seancë plenare. Në interpretim të nenit 132, pika 3, të
Kushtetutës dhe nenit 41 të Rregullores për Procedurat Gjyqësore të Gjykatës
Kushtetuese, parashtrojmë, në vijim, argumentet që mbështesin qëndrimin tonë.
2. Një mosmarrëveshje kompetence, që paraqitet për zgjidhje përpara Gjykatës, duhet të
ketë natyrë kushtetuese, në kuptimin që subjektet e përfshira në konflikt të jenë të parashikuara
nga Kushtetuta dhe që kompetenca e pretenduar të përcaktohet si e tillë po nga dispozitat
kushtetuese. Në këtë mënyrë, gjykimi në Gjykatë përqendrohet, pikësëpari, në zgjidhjen e
mosmarrëveshjeve të kompetencës, për sa u takon funksioneve të nivelit kushtetues, duke gjetur
dhe cilësuar të papajtueshëm me Kushtetutën shkakun vendimtar që ka sjellë lindjen e
mosmarrëveshjes (shih vendimin nr. 36, datë 01.06.2015 të Gjykatës Kushtetuese). Po kështu,
konflikti i kompetencave mund të ekzistojë nëse dy organe/pushtete pretendojnë ushtrimin e së
njëjtës kompetencë ose kur asnjëri prej dy organeve/pushteteve nuk merr përsipër ushtrimin e një
kompetence (shih vendimet nr. 12, datë 20.05.2008; nr. 20, datë 04.05.2007; nr. 26, datë
04.12.2006 të Gjykatës Kushtetuese).
3. Mbi bazën e kësaj jurisprudence, shumica ka vlerësuar se masa e pezullimit nga detyra,
e caktuar ndaj zëvendëskryeministres nga GJKKO-ja e Shkallës së Parë duket se ka sjellë efekte
institucionale në ushtrimin e funksioneve kushtetuese të ministrit dhe në funksionimin e Këshillit
të Ministrave. Për këtë arsye, çështja e paraqitur ka rëndësi kushtetuese për kufijtë ndërmjet
ushtrimit të funksionit gjyqësor dhe sferës së kompetencave të pushtetit ekzekutiv. Pra, përpara
Gjykatës është paraqitur në dukje një mosmarrëveshje kompetencash, konkrete dhe me natyrë
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 39
kushtetuese, ndërmjet pushtetit ekzekutiv dhe atij gjyqësor, e cila hyn në juridiksionin e saj sipas
nenit 131, pika 1, shkronja “ç”, të Kushtetutës (shih paragrafët 29, 31 të vendimit).
4. Nuk pajtohemi me këtë qëndrim të shumicës, pasi vlerësojmë se, ndonëse Kryeministri,
Këshilli i Ministrave, Prokuroria e Posaçme dhe GJKKO-ja e Shkallës së Parë janë organe
kushtetuese, nuk ekziston premisa “ushtrimi i së njëjtës kompetencë prej tyre” ose “ushtrimi i
kompetencës nga njëri organ që pengon ushtrimin e kompetencave nga organi tjetër”. Caktimi i
masës së pezullimit nga detyra të ministrit në kuadër të procedimit penal është pjesë e kompetencës
së ushtrimit të ndjekjes penale dhe të dhënies së drejtësisë që Kushtetuta në nenet 135, 148 dhe
148/dh ia jep Prokurorisë së Posaçme dhe GJKKO-së së Shkallës së Parë. Kjo kompetencë përbën
objektin qendror të veprimtarisë së tyre dhe asnjë pushtet tjetër nuk mund të ndërhyjë në të. Nën
të njëjtin argument, duhet theksuar se Kushtetuta nuk i njeh as Kryeministrit dhe as Këshillit të
Ministrave kompetencën për pezullimin nga detyra të ministrit. Masa penale e sigurimit me natyrë
ndaluese e pezullimit nga detyra nuk mund të barazohet me shkarkimin nga detyra të ministrit dhe,
për rrjedhojë, nuk mund të pranohet se efektet e saj zvogëlojnë ose ndërhyjnë në kompetencën
kushtetuese të Kryeministrit për të propozuar shkarkimin nga detyra të ministrit ose që zvogëlojnë
funksionet e Këshillit të Ministrave. Pranimi i të kundërtës nuk pajtohet me frymën e parimit të
ndarjes dhe të balancimit të pushteteve, si dhe atë të pavarësisë së pushtetit gjyqësor.
5. Në vlerësimin tonë, kërkesa është haptazi e papranueshme. Nisur nga mënyra e
formulimit të objektit dhe përmbajtjes së saj, kërkesa, në thelb, nuk synon zgjidhjen e ndonjë
mosmarrëveshjeje kompetencash midis pushtetit ekzekutiv dhe atij gjyqësor (sepse dukshëm nuk
ka një të tillë në nivel kushtetues), por anulimin e vendimeve individuale gjyqësore (përfshirë dhe
pezullimin e tyre) të dhëna kundër zëvendëskryeministres dhe ministres, nën pretendimin se nga
interpretimi i pikës 3 të nenit 103 të Kushtetutës rrjedh kuptimi se “Anëtari i Këshillit të
Ministrave, duke gëzuar imunitetin e deputetit, përfiton nga të gjitha garancitë procedurale që i
njeh jo vetëm Kushtetuta këtij të fundit, por edhe legjislacioni procedural penal”. Pra, thelbi i
pretendimit të kërkuesit është se njëjtë siç deputeti nuk mund të pezullohet nga ushtrimi i mandatit
përfaqësues ligjvënës konform paragrafit të dytë të nenit 242 të KPP-së, ashtu edhe ministri, duke
u barazuar për nga garancitë me deputetin, nuk mund të pezullohet nga ushtrimi i mandatit
ekzekutiv si ministër, pasi cenohet edhe parimi i ndarjes dhe balancimit midis pushteteve.
6. Lidhur me këtë pretendim, vlerësojmë se, ashtu sikurse Gjykata konstatoi njëzëri, sipas
neneve 73 e 103 të Kushtetutës, regjimi i imunitetit të ministrit nuk ka lidhje me ndalimin e
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 40
vendosjes së masës së sigurimit me karakter ndalues të pezullimit nga detyra ose shërbimi publik,
sipas nenit 242 të KPP-së. Këto janë institute të ndryshme që rregullojnë aspekte të ndryshme
procedurale penale. Po kështu, jemi pjesë e pohimit njëzëri të Gjykatës se kuptimi i normave
kushtetuese nuk mund të rrjedhë nga normat inferiore në hierarki, por e kundërta është e vërtetë.
Pra, Kushtetuta nuk kuptohet duke u nisur nga normat e zakonshme ligjore, por këto të fundit
duhen lexuar e kuptuar nën dritën e normave kushtetuese. Këto konstatime, të lidhura me arsyen e
paraqitjes së kësaj kërkese nga kërkuesi, përjashtonin krejtësisht mundësinë e ekzistencës së një
mosmarrëveshjeje kompetencash midis pushtetit ekzekutiv dhe atij gjyqësor, në rastet kur ndaj një
ministri zbatohet masa penale ndaluese e sigurimit e parashikuar nga neni 242 i KPP-së. Duke mos
qenë pjesë e imunitetit të tij, ministri nuk gëzon garancitë procedurale të nenit 242 të KPP-së.
7. Neni 242, pika 2, i KPP-së, duke përjashtuar zbatimin e masës së pezullimit nga detyra
ndaj personave të zgjedhur sipas ligjit elektoral, në thelb, ka synuar të mbrojë legjitimitetin
demokratik të përfaqësuesit të zgjedhur nga populli, si bartës i pushtetit sovran në republikën tonë
parlamentare. Nuk është e tepërt të evidentohet se sipas nenit 2 të Kushtetutës, sovraniteti i përket
popullit, i cili e ushtron atë edhe nëpërmjet përfaqësuesve të tij, të cilët zgjidhen bazuar në një
sistem zgjedhjesh të lira, të barabarta, të përgjithshme e periodike. Për këtë arsye, neni 242, pika
2, i KPP-së, ka përcaktuar shprehimisht ndalimin e pezullimit të të zgjedhurve sipas vullnetit
popullor, pasi këta përbëjnë bërthamën nga e cila lind dhe merr legjitimitet demokratik sistemi
qeverisës, mbi bazën e udhëzimeve që sovrani miraton në Kushtetutë dhe në ligje. Njëjtë siç nuk
mund të kufizohet delegimi i sovranitetit nga populli te përfaqësuesit e tij, përveç kur Kushtetuta
parashikon shprehimisht ndryshe (p.sh., nëse përfaqësuesi është në kushtet e ndalimit për t’u
zgjedhur sipas nenit 6/1 të Kushtetutës), ashtu edhe nuk mund të pezullohet i zgjedhuri nga sovrani
që të ushtrojë vullnetin sovran, nëpërmjet masës së sigurimit me karakter ndalues, pasi
përfaqësuesi si individ është ushtruesi i mandatit që i jep populli.
8. Çdo zyrtar tjetër që ushtron detyra që nuk rrjedhin drejtpërdrejt nga zgjedhjet është
mbajtës i një pozite që nuk e çon potencialisht vendin në zgjedhje, kur ndaj tij caktohet masa
ndaluese e pezullimit nga detyra. Për rrjedhojë, një zyrtar i tillë nuk gëzon garancitë e parashikuara
nga neni 242, pika 2, i KPP-së. Zyrtarët, pushteti i të cilëve derivon në mënyrë të tërthortë prej
Kuvendit, mund të pezullohen nga detyra nëse organi i ndjekjes penale argumenton me prova dhe
gjykata vendos se ata nëpërmjet qëndrimit në detyrë rrezikojnë të dëmtojnë provat ose të kryejnë
të njëjtën vepër penale për të cilën akuzohen, ose ndonjë vepër penale më të rëndë. Ministri ushtron
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 41
funksion ekzekutiv dhe, si i tillë, nuk konsiderohet i zgjedhur drejtpërdrejt nga populli sipas Kodit
Zgjedhor, për rrjedhojë nuk gëzon garancitë e nenit 2 të Kushtetutës, nga të cilat rrjedh ndalimi i
nenit 242, pika 2, të KPP-së. Rrjedhimisht, ministri si funksionar shtetëror nuk gëzon ndonjë
mbrojtje të veçantë në raport me zyrtarët e tjerë që përbëjnë pushtetin ekzekutiv ose zyrtarët e
institucioneve të tjera kushtetuese të pavarura, për sa i përket zbatimit ndaj tij të parashikimeve të
nenit 242 të KPP-së.
9. Mosmarrëveshja e paraqitur për zgjidhje nga kërkuesi nuk përbën mosmarrëveshje
kompetencash edhe për një arsye tjetër. Nëpërmjet vendimeve të gjykatës së posaçme objekt i
kësaj kërkese kushtetuese, Kryeministrit ose Këshillit të Ministrave nuk i është marrë, bllokuar,
paralizuar ose vështirësuar institucionalisht ushtrimi i kompetencave të tyre kushtetuese. Kërkuesi
i ka të pacenuara kompetencat kushtetuese për zgjidhjen e situatës kur individi i caktuar si ministër
është në pamundësi objektive për ushtrimin e detyrës. Këtu duhet mbajtur parasysh se neni 242 i
KPP-së nuk bllokon kompetencat e ministrit si institucion, por ndalon individin e marrë të
pandehur që të dëmtojë procesin penal nëpërmjet ushtrimit të funksioneve ekzekutive. Ndaj nuk
ka bazë kushtetuese argumenti se bllokohet veprimtaria ekzekutive e Këshillit të Ministrave duke
u marrë masa ndaluese nga gjykata penale, ajo e pezullimit nga detyra të individit, që është emëruar
të ushtrojë detyrën e zëvendëskryeministrit dhe të ministrit. Pamundësia e individit për të ushtruar
detyrën e ministrit është e zgjidhshme kushtetutshmërisht, me anë të ushtrimit të kompetencave
kushtetuese nga Kryeministri dhe rrjedhimisht nuk mund të çojë në paralizimin e pushtetit
ekzekutiv. Duhet theksuar se pamundësia e një ministri për të ushtruar detyrën mund të ndodhë
për shkaqe të shumta objektive (p.sh: paaftësi fizike për kohë të gjatë, heqja e zotësisë për të
vepruar me vendim të gjykatës civile, dënimi penal me burgim nga gjykata penale me vendim
përfundimtar të formës së prerë apo pezullimi nga detyra me vendim gjykate nëpërmjet zbatimit të
masës së sigurimit me karakter ndalues të parashikuar nga neni 242 i KPP-së). Kjo nuk do të thotë
se shkaktohet mosmarrëveshje kompetencash midis pushteteve, në ato raste kur shkaku lidhet ose
rrjedh nga një vendim gjyqësor që në procedurën e marrjes së tij nuk ka cenuar autorizimet që
kërkon regjimi kushtetues i imunitetit.
10. Vullneti politiko-juridik për emërimin e një individi në detyrën e zëvendëskryeministrit
ose ministrit nuk konfliktohet me vendimet gjyqësore penale që i pamundësojnë individit të
emëruar që përkohësisht ose plotësisht të vijojë të ushtrojë detyrën publike. Në këtë rast individual,
Prokuroria e Posaçme dhe Gjykata e Posaçme kanë vepruar në përputhje me kompetencën
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 42
kushtetuese të ushtrimit të ndjekjes penale dhe të dhënies së drejtësisë penale të specializuar për
shkak të subjektit (ministër), të përcaktuar në nenet 135, 148 dhe 148/dh të Kushtetutës. Pra,
organet e drejtësisë kanë ushtruar kompetencat e tyre, pa marrë ose cenuar kompetencat e asnjë
institucioni shtetëror, sepse kompetenca për caktimin e masave ndaluese të sigurimit ndaj zyrtarëve
që nuk janë të zgjedhur sipas ligjit elektoral, u përket vetëm gjykatave, kur përmbushen kushtet
dhe kriteret për caktimin e këtyre masave të sigurimit. Edhe në këtë prizëm, prima facie nuk ka
mosmarrëveshje kompetencash midis pushteteve.
11. Në këtë pikë, vëmë në dukje se në jurisprudencën kushtetuese është theksuar se në
kuptim të parimit të pavarësisë së pushtetit gjyqësor, të sanksionuar në nenin 145 të Kushtetutës,
gjykatat kanë të drejtën ekskluzive për dhënien e drejtësisë (shih vendimin nr. 11, datë 02.04.2008
të Gjykatës Kushtetuese). Sipas nenit 7 të Kushtetutës, sistemi i qeverisjes në Republikën e
Shqipërisë bazohet në ndarjen dhe balancimin ndërmjet pushteteve ligjvënëse, ekzekutive dhe
gjyqësore. Në zbatim të parimit bazë të shtetit të së drejtës dhe atij të ndarjes dhe balancimit
ndërmjet pushteteve, kushtetutëbërësi ka përcaktuar, për secilin nga organet që përfaqësojnë këto
pushtete, kompetencat që i përgjigjen qëllimit të tij. Për sa kohë këto kompetenca janë të
përcaktuara nga normat kushtetuese, është e palejueshme që një organ tjetër t`i marrë ose t`i
anashkalojë ato me vullnetin e tij. Sipas këtij parimi, asnjë organ, në përbërje ose jo të një prej tre
pushteteve, nuk mund të ndërhyjë në trajtimin dhe zgjidhjen e çështjeve që sipas rastit do të
përbënin objektin qendror të veprimtarisë së organeve ose institucioneve të tjera kushtetuese (shih
vendimet nr. 41, datë 16.05.2017; nr. 23, datë 24.04.2015; nr. 24, datë 09.06.2011 të Gjykatës
Kushtetuese). Me fjalë të tjera, kompetenca e ushtruar nga prokuroria dhe gjykata në rastin konkret
rrjedhin nga kompetenca kushtetuese e ushtrimit të ndjekjes penale dhe dhënies së drejtësisë që u
është njohur atyre shprehimisht nga Kushtetuta dhe i përgjigjen qëllimit të pushtetit gjyqësor, ndaj
është e palejueshme që një organ tjetër t’i anashkalojë ato me vullnetin e tij, siç duket se synohet
të bëhet në rastin konkret.
12. Masa e sigurimit të ndalimit të ushtrimit të detyrës sipas nenit 242 të KPP-së është e
përkohshme dhe i drejtohet individit e jo institucionit, ndaj nuk mund të barazohet me shkarkimin
e ministrit (as de facto) dhe as me pezullimin administrativ, duke mos lindur kësisoj asnjë
mosmarrëveshje kompetencash midis pushteteve. Zbatimi i saj nuk prek në vetvete kompetencat e
pushtetit ekzekutiv, ndonëse ndalon përkohësisht individin deri në tre muaj (neni 267 i KPP-së) të
ushtrojë detyrën e ministrit, me qëllim që të garantohet integriteti i procesit penal. Në ndryshim
Vendim i Gjykatës Kushtetuese
Kërkues: Kryeministri i Republikës së Shqipërisë Faqe 43
nga disa funksionarë të tjerë kushtetues (si p.sh: funksionarët e sistemit të drejtësisë që mund të
pezullohen edhe vetëm për shkak të marrjes së cilësisë të të pandehurit, pa qenë nevoja për marrjen
e masës ndaluese sipas nenit 242 të KPP-së), Kushtetuta vërtet nuk parashikon pezullimin
administrativ të ministrit nga detyra, por kjo vjen për shkak se ky funksion është politik dhe në
rastin e verifikimit të shkaqeve të pamundësisë së individit për ushtrimin e detyrës së ministrit
(cilatdo qofshin ato), situata mund dhe duhet të zgjidhet me instrumentet politike përmes
bashkëveprimit të organeve kushtetuese ose llogaridhënies në Kuvend, sipas neneve 77, 80 dhe 98
të Kushtetutës.
13. Për sa më lart, jemi të mendimit se kërkesa ishte haptazi e pabazuar që në krye të herës
dhe rrjedhimisht nuk duhej të ishte kaluar për gjykim nga Gjykata në fazën e shqyrtimit paraprak
të saj.
Anëtarë: Marsida Xhaferllari, Asim Vokshi

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:39

Dëshmia/ Vrasja e Egli Pashollarit, Buçpapaj nuk sqaron motivet: I kam kërkuar falje familjes së viktimës

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:34

Berisha fiton betejën ndaj Bashës, i merr faqen origjinale të facebook-ut

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:27

Raporti i PD në Këshillin e Mandateve për Ballukun: Mosdhënia e autorizimit, akt i cili komprometon autoritetin dhe legjitimitetin e Parlamentit

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:19

Financimi/ Bylykbashi: Të shmanget korrupsioni apo influencat kriminale. Partitë opozitare më të ekspozuara karshi instrumenteve kontrollues të një shteti të kapur

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:13

Ambasadori i BE/ Fryma e dialogut, thelbësore, Gonzato: Reforma Zgjedhore është nevojë demokratike

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 11:07

Tryeza për 'Zgjedhoren', Gjiknuri paralajmëron draft të përbashkët me opozitën: Jo financime nga krimi, biznesi apo shtetet e huaja. Të mos kemi inate partizane

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 10:35

Akuzat/ Caktohet seanca, më 9 mars nis gjyqi për kryebashkiakun Erion Veliaj dhe të tjerët

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 10:31

Operacioni/ Me pistoletë si stilolaps, pinte kafe në lokal, arrestohet 31-vjeçari

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 10:14

Pretenca/ Vrasja e Ardian Nikulajt, Prokuroria Lezhë kërkon burg për jetë për ekzekutorin, Ruben Saraiva

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:57

Zbardhen porositë e Ramës në kryesinë e PS: Të nisin takimet në terren! Diskutime edhe për zgjedhjet brenda partisë

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:52

Udhëhiqej nga Tajani/ Anulohet takimi i ministrave të Jashtëm të Ballkanit Perëndimor dhe BE-së, do të merrte pjesë edhe Kallas

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:43

Fokusi, organizimi/ Mbledhja e Kryesisë së PS, mori pjesë edhe Belinda Balluku! Takimi zgjat vetëm 30 minuta

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:37

Gledis Nano rrëfehet për kohën kur drejtonte Policinë e Shtetit: Edi Rama nuk më ka marrë kurrë në telefon. Ngjarja e Ervis Martinajt...!

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:28

Rikthehet qarkullimi/ Pas 11 ditësh bllokim, ARRSH: Aksi Librazhd-Prrenjas hapet sot në orën 12:00

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:22

Aplikimi/ Pas shkarkimit të Ilir Prodës, Ministria e Brendshme hap garën për Drejtor të Përgjithshëm të Policisë së Shtetit! Kriteret dhe afatet

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:18

Rrezikohet Shqipëria nga super-raketat iraniane? Flet ish-këshilltari i Bill Clinton dhe Barack Obamës

AKTUALITET / 3 Mars 2026, 09:03

Axhenda/ Pas ndryshimeve në qeveri, Rama mbledh sot Kryesinë e PS, çfarë pritet të diskutohet

AKTUALITET / 2 Mars 2026, 23:53

President i ri, apo zgjedhje të reja? Haxhiu dhe Nazarko tregojnë ngërçin politik para se parlamenti i Kosovës të votojë të enjten

AKTUALITET / 2 Mars 2026, 23:26

"Rrëfimi yt, vdekjeprurës!"/ Baton Haxhiu debaton me Olsi Jazexhi për luftën që ka shpërthyer në Iran

AKTUALITET / 2 Mars 2026, 23:24

A ka rrezik nga Irani për Shqipërinë që strehon MEK? Ja ç'thotë Ermir Gjinishi