TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
Reali i Madridit ka ngritur Ligën e Kampioneve në qiellin e Parisit për herë të katërmbëdhjetë në historinë e tij pas një rrugëtimi gati të pabesueshëm. “Los Blancos” kanë eliminuar me radhë PSG-në, Çelsin dhe Mançester Sitin përpara se të triumfonin në Paris përballë Liverpulit.
Vinicius Zhunior ka qenë heroi i mbrëmjes me golin kundër Liverpulit, por arkitektët e vërtetë të suksesit të Realit në këtë edicion në Ligën e Kampioneve kanë qenë Karim Benzema, Tibo Kurtua dhe Karlo Ançeloti. Rrugëtimi i Realit drejt të katërmbëdhjetës nisi në shtator përballë Interit me suksesin 0-1 në Milano, për t’u mbyllur të shtunën në mbrëmje ndaj Liverpulit, po me suksesin 0-1.
Për të ngritur lart trofeun e lakmuar, trajneri Karlo Ançeloti ka aktivizuar plot 25 lojtarë. Tibo Kurtua është lojtari që numëron më shumë aktivizime, teksa janë 6 lojtarët që i kalojnë të 1 mijë minutat aktivizim në Champions.
TIBO KURTUA – Ka qenë shpëtimtari i skuadrës në shumë momente kritike. Ishte çelësi në suksesin kundër PSG-së, duke iu dorëzuar vetëm Mbapesë, teksa kishte neutralizuar një penallti në ndeshjen e parë kundër Mesit. Gjithashtu vendimtar kundër Çelsit me një pritje ndaj Azpilikuetës, teksa talentin e plotë e shfaqi kundër Mançester Sitit. Të njëjtën gjë përsëriti edhe të shtunën kundër Liverpulit në finale. Pa Kurtuanë në portë nuk do të kishte finale.
ANDRI LUNIN – Kompeticioni i tij ishte Kupa e Mbretit, derisa erdhi pjesa e vështirë (Atletik Bilbao në çerekfinale), aty u fut në lojë Kurtua. Në La Liga ai arriti të debutojë në fund, pasi Reali e kishte siguruar titullin. Edhe pse nuk u aktivizua për asnjë minutë në Champions, ai e ka trofeun në xhep. Ai ka treguar se është një portier i nivelit të lartë dhe do të duhet të vendosë nëse dëshiron të vazhdojë nën hijen e portierit më të mirë në botë.
EDER MILITAO – Sezoni i konfirmimit të Militaos në elitë dukej se do të ishte një perlë më vete deri në momentin që Reali u përball me Mançester Sitin. Si në ndeshjen e parë ashtu edhe në atë të kthimit në gjysmëfinale ai ishte në vështirësi serioze përballë “Qytetarëve”. Edhe pse muaji i tij i fundit ishte lëkundur, kjo nuk e errëson vitin e tij të shkëlqyer. Në Champions ai humbi vetëm ndeshjen e kthimit kundër Çelsit dhe për shkak të pezullimit. Për Ançelotin është një titullar i pazëvendësueshëm.
DAVID ALABA – Duket se luan prej një jete në Madrid. Austriaku ka qenë një nga kolonat e suksesit të Realit. Jo më kot, në çdo takim që ai nuk ka qenë në gjendje optimale Reali ka vuajtur shumë në Ligën e kampioneve. I dëmtuar në ndeshjen e parë kundër Sitit, ai ishte një hije e vetvetes së tij dhe u la në stol në pjesën e parë. Mungoi edhe në ndeshjen e kthimit në Madrid si pasojë e dëmtimit, por në finale u kthye ai i zakonshmi. Trashëgimi i numrit 4 që mbahej nga Serxho Ramos nuk e ka shqetësuar aspak.
FERLAND MENDI – Një shkëmb në krahun e majtë të mbrojtjes, me shpërthime edhe në fazën sulmuese. Ky është profili i një Mendi që ka nevojë për tonin e tij më të mirë fizik për të dalë në pah. Ndeshja më problematike për të ishte ajo e vajtjes në gjysmëfinale kundër Sitit, ku “Qytetarët” e vunë në vështirësi serioze. Nuk ishte i vetmi, sepse i gjithë Reali vuajti. Nëse nuk ka probleme me dëmtimet apo pezullimet për kartonë është i padiskutueshëm në mbrojtje.
DANI KARVAHAL – Nëse gjendja fizike iu përgjigjet ai është numri 2 për Karlo Ançelotin. Gjithmonë titullar, përveç në fazën e grupeve ndaj Sherifit dhe Shahtjorit për shkak të dëmtimit. Ai përjetoi një mbrëmje plot vuajtje përballë PSG-së, ku e pati të pamundur të ndalë Mbapenë. Por nuk u dorëzua asnjëherë. Kundër Çelsit, madje, trajneri Karlo Ançeloti e vendosi dhe në qendër të mbrojtjes, duke ndalur një titan në sulm si Lukaku.
LUKAS VASKEZ – Shumë i rëndësishëm në fazën e grupeve (tri takime si titullar), por më pak i aktivizuar në fazën e eliminimeve direkte. Por trajneri Ançeloti nuk e harroi asnjëherë, duke e aktivizuar kundër PSG-së dhe Çelsit. Nëse Karvahal mungon, Karleto e di se ka një alternativë. NAÇO – Titullar në krahun e majtë në dy takime (Inter dhe PSG), titullar në të djathtë kundër Sherifit, i aktivizuar gjithashtu dhe në pozicionin e tij natyral si qendërmbrojtës (kundër Çelsit e Sitit). Një lojtar i kudogjendur për Ançelotin. Në suksesin me përmbysje kundër Sitit e mbylli takimin me shiritin e kapitenit në krah, duke entuziazmuar publikun në “Bernabeu”.
MARSELO – Me një rol më së shumti shpirtëror, ky sezon në Champions, i fundit për të me Realin, ka qenë jo fort i lehtë. Ai pati minuta kundër Shahtjorit (23’) dhe Sherifit (30’) në ndeshjet vendimtare. Shumë i rëndësishëm ishte aktivizimi i tij kundër Çelsit në çerekfinale në mungesë të Mendisë të dëmtuar. Ngritja e të 14-ës si kapiten ishte “qershia mbi tortë” për një karrierë fantastike.
FEDERIKO VALVERDE – Ai e nisi Ligën e Kampioneve si titullar, si në Milano ashtu edhe në shtëpi kundër Sherifit. Një dëmtim dhe golat e mrekullueshëm të Asensios e larguan atë nga njëmbëdhjetëshja fillestare, por pas humbjes në ndeshjen e vajtjes në Paris kundër PSGsë, Ançeloti iu kthye sërish atij. Uruguaiani është aktivizuar në pesë ndeshjet e fundit të Champions-it, duke luajtur 99% të minutave. E vetmja gjë që mungoi ishte goli.
EDUARDO KAMAVINGA – Hyri në Champions me këmbën e djathtë si lojtar i Real Madridit: në dhjetë minuta, ai i dha një asist Rodrigos për të rrëzuar Interin në “San Siro”. Në fazën e eliminimeve direkte, roli i tij ka qenë vendimtar, veçanërisht në takimet kundër PSGsë, Çelsit dhe Sitit.
KASEMIRO – Futbollisti i vetëm në formacionin e Realit që nuk i gjendet kopja. Mungon në ndeshjen e kthimit kundër PSG-së dhe në ndeshjen e parë kundër Sitit. Pa muskujt e tij Reali vuajti jashtëzakonisht në “Etihad”, ku orkestra e mesfushorëve të Guardiolës endej lirshëm pa brazilianin. Nuk ka qenë sezoni i tij më i mirë me Realin, por në mungesë të tij, madrilenët ishin gjithnjë nën alarm.
TONI KROS – E nisi sezonin dalëngadalë për shkak të një pubalgjie që e bëri të humbiste debutimin e tij në Ligën e Kampioneve ndaj Interit. Gjithashtu u detyrua të linte fushën kundër Sherifit. Që atëherë, titullar i padiskutueshëm për Ançelotin. Momenti i tij më i mirë erdhi në mes të sezonit. Në momente kur skuadra kishte nevojë për më shumë muskuj (kundër PSG-së, Çelsit dhe Sitit), ishte lojtari i parë që zëvendësohej.
LUKA MODRIÇ – Kur Siti shënonte golin e 2-0 në “Etihad”, Modriç dhe Benzema ishin të parët që folën ndërmjet tyre. Ata e dinin se janë liderët e skuadrës dhe duhet ta kthenin Realin në lojë. Titullar në të gjitha ndeshjet përveç asaj ndaj Sherifit, në fazën e eliminimeve direkte ishte ai që orkestroi lojën e Realit. Me kryeveprën ndaj Sitit ai shpëtoi Realin nga eliminimi. Asisti me të jashtmen për Rodrigon nuk do të harrohet kurrë. Truri dhe zemra e Madridit.
VINICIUS ZHUNIOR – Zbulimi i madh i Ançelotit: ai luajti 97% të minutave gjatë rrugës deri në finalen e Parisit. Ai nuk e ka parë me shumë lehtësi portën si në La Liga, por shënoi golin më të rëndësishëm, atë në finalen kundër Liverpulit që i dha të 14-ën Realit.
MARKO ASENSIO – Champions-i i tij nuk ishte shumë i njëtrajtshëm. Në momentin kur Ançeloti vendosi t’i besonte më shumë, nuk iu përgjigj si duhet. Paraqitja jo e mirë ndaj PSG-së, e nxori jashtë loje në favor të Valverdes. Shënoi një gol për t’u mbajtur mend ndaj Interit në Madrid.
RODRIGO GOESH – E nisi Champions-in me golin e fitores kundër Interit në Milano, por do të mbahet mend për golat në fazën e eliminimeve direkte. Nëse Reali qëndroi në këmbë në Champions, vendimtarë ishin golat e tij ndaj Çelsit dhe Mançester Sitit. Dygolëshi në Madrid ndaj Sitit ishte një çmenduri.
KARIM BENZEMA – Njeriu i Champions-it, pa asnjë diskutim. Në rrugëtimin drejt finales së 28 majit ishte ai që udhëhoqi skuadrën me 15 gola në 11 ndeshje, duke futur dy tregolësha ndaj Çelsit dhe Mançester Sitit. Largimi i Kristiano Ronaldos vetëm sa përforcoi më shumë figurën e tij në këtë sezon, duke thyer çdo rekord personal dhe arritur shifrat e Kristianos në nivelin e tij më të mirë.
LUKA JOVIÇ – Kontributi i tij ka qenë vetëm në fazën në grupe. Në fazën e eliminimeve direkte, atëherë kur Ançelotit i duheshin golat, italiani nuk pati besim te serbi.
EDEN HAZARD – Një tjetër sezon në Champions pa lënë asnjë gjurmë nga belgu. Operacioni dhe dëmtimet e njëpasnjëshme e kushtëzuan sezonin e tij, veçanërisht në fazën e eliminimeve direkte. Në të vetmin takim i aktivizuar si titullar, Reali u mund nga Sherifi.
GARET BEJL – Në katër Champions-et e para Bejl ka pasur një rol primar te Reali. Ky edicion ka qenë krejt ndryshe. Vetëm 7 minuta në fushë, me Ançelotin që e ka hedhur në lojë më shumë për të vonuar lojën. Dëmtimet e kanë kushtëzuar, por dhe Ançeloti nuk i ka besuar.
Përgatiti: LEDJO SEFERKOLLI – PANORAMASPORT.AL
