TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
Italia është përfshirë këtë të premte nga një grevë kombëtare dhe protesta masive në më shumë se 50 qytete, ku qindra mijëra qytetarë dolën në rrugë për të kundërshtuar politikat e qeverisë së kryeministres Giorgia Meloni.
Nga Milano në Romë e Torino, protestuesit shprehën pakënaqësinë për rritjen e kostos së jetesës, pagat e ulëta, gjendjen e sistemit shëndetësor dhe arsimit, si dhe shpenzimet ushtarake të qeverisë.
Protestat u shoqëruan edhe me episode tensioni. Në Torino, fermerët hodhën pleh në rrugë, ndërsa në Napoli disa demonstrues dogjën fotografi të kryeministres Meloni. Në Milano, protestuesit marshuan me pankarta kundër qeverisë, mes të cilave spikati edhe një me mbishkrimin: “Ta rrëzojmë qeverinë Meloni, rebelimi është i drejtë”.
Greva u organizua nga sindikata antikapitaliste Unione Sindacale di Base (USB), e cila mobilizoi punonjës nga sektori publik dhe ai privat. Tubimet më të mëdha u zhvilluan në Milano, Torino dhe Romë, ku qytetarë të moshave të ndryshme shprehën kundërshtimin ndaj politikave të qeverisë.
Megjithatë, jo të gjithë sektorët iu bashkuan protestës. Punonjësit e transportit hoqën dorë nga pjesëmarrja në grevë pasi ministri i Transporteve, Matteo Salvini, paralajmëroi sanksione. Një paralajmërim i ngjashëm iu drejtua edhe taksistëve, ndërsa sindikata USB u bëri thirrje këtyre të fundit të vijonin me grevën.
Përpara nisjes së marshimeve, Ministria e Brendshme italiane njoftoi se kishte kryer arrestime parandaluese me qëllim shmangien e akteve të dhunës. Gjatë protestave u regjistruan disa përplasje të izoluara, por pjesa më e madhe e demonstratave u zhvillua në mënyrë paqësore.
Në Romë, disa të rinj tentuan t'i vinin flakën një koshi mbeturinash, por ndërhyrja e protestuesve të tjerë bëri të mundur shuarjen e zjarrit.
Përveç kërkesave ekonomike dhe sociale, në rrugët e qyteteve italiane u dëgjuan edhe thirrje kundër luftës. Shumë pjesëmarrës mbanin flamuj palestinezë dhe pankarta kundër rritjes së shpenzimeve ushtarake nga qeveria.
Ndërkohë, kërkesat e protestuesve ndryshonin sipas qyteteve. Në Genova, punonjësit e portit protestuan kundër militarizimit të tij, duke kërkuar pengimin e eksportit të armëve italiane drejt zonave të konfliktit, përfshirë Izraelin.
Në Bolonja, në qendër të protestave ishin studentët, të cilët kërkuan rishikimin e politikave arsimore.
Protestat shënuan një ditë të gjerë mobilizimi në Itali, ku pakënaqësitë për kushtet ekonomike, politikat sociale dhe angazhimin ushtarak u bashkuan në thirrjet kundër qeverisë së Giorgia Melonit.
