TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
Futbolli italian që duhej të ngrihej vazhdon të bjerë, duke u zhytur në grotesk. Maldini dhe Leonardo dhanë dorëheqjen disa ditë pas inaugurimit të tyre spektakolar, i cili u zhvillua nën fl amurin e fjalës kyçe “ndarje” sepse Malago vendosi se Pirlo nuk ishte më kandidat.
Në pak fjalë, interpretimi i tyre i ndarjes ishte “bëhet vetëm në mënyrën tonë”. Një ndjenjë e keqkuptuar e autonomisë që për ata që e njohin mirë Maldinin nuk ishte e habitshme. Ish-kapiteni i ekipit kombëtar që nga fi llimi ka interpretuar rolin e drejtorit teknik si qendror për të gjithë projektin e rilançimit, aq sa mori rolin e Presidentit. Tregimi i Pirlos si trajner ishte pasojë e këtij qasjeje. Nuk na duhej një trajner me të kaluar dhe histori të fortë, por një që e njihte veten në atë vision, drejtori teknik dhe këshilltari i tij në qendër.
Në atë masë sa pretendon se ka fjalën e fundit për trajnerin. Nëse ka diçka, kjo i përket një presidenti të zgjedhur, jo një menaxheri të emëruar. Prandaj është më mirë që keqkuptimi të sqarohet menjëherë. Malago bëri gabimin të besonte se në fund mund t›i menaxhonte të gjitha. Një defekt që ndonjëherë e njeh vetë dhe që buron nga aftësia e padiskutueshme për të ditur, pothuajse gjithmonë, si të bindë ata përpara tij. Por futbolli nuk ngjan me asnjë nga disiplinat olimpike, në aspektin e kompleksitetit, interesave dhe aftësisë për të krijuar helme.
Ai gjithashtu gaboi duke vënë bast mbi emrin e pamundur të Guardiolës, duke menduar se po përgjigjej ndaj kandidaturës së dobët të Pirlos me një nga trajnerët hiperbolikë dhe më të respektuar në botë. Shfaqja e ëndrrës hapësinore të Guardiolës e bëri uljen në Pirlo edhe më të padurueshme. Një nga armiqtë e tij të përbetuar pretendon se në fund Malagò gjithmonë ia del mbanë sepse është njeri me fat. Edhe ky fi llim i përbërë nga dështime, mungesë parash dhe dorëheqje e konfi rmon këtë. Rruga e gabuar ishte marrë.
Më mirë të mos vazhdojmë. Por tani ka më pak kohë dhe nuk lejohen më gabime. Humbja e Maldinit, Leonardos dhe Pirlos tani mund të rezultojë të mos jetë gjë e keqe, për sa kohë që merr vendimet e duhura shpejt. Të jesh me fat është në rregull, por perënditë mund të jenë të pabindura. Ato të futbollit më shumë se të tjerët.
