TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
Gazetari dhe botuesi Mero Baze ka humbur babain e tij, vetëm pak javë pasi kishte humbur dhe të ëmën. Në një postim në rrjetet sociale, Baze shkruan se babai i tij mundi që të jetonteë vetëm 36 ditë pa nënën.
Botuesi i njohur prek me fjalët, ku shkruan se kur e ëma u nda nga jeta më 1 dhjetor, i ati i tha se “do shkonte tek ajo para të ‘dyzetave’.
“Vetëm 36 ditë arriti të jetojë pa nënën në këto 72 vitet e fundit që jetuan bashkë. Kur nëna iku më 1 dhjetor ai i tha se do shkonte tek ajo para të “dyzetave”. E mbajti fjalën. Iku kur deshi vet e siç deshi vet. Ashtu si ka bërë gjithë jetën”, shkruan Baze.
Ndërkohë që për largimin e nënës, Baze shkruante: Ikja e Nënës! Kur isha në klasë të gjashtë më thanë se nëna do të vd esi. Ajo kishte dy javë shtruar në spital dhe nuk po e shëronin dot. Spitali ishte në një fushë në periferi të qytetit, rreth gjysëm ore me këmbë nga aty ku më la makina. Arrita rreth orës 4 mbasdite në spital, në një ftohtë të hidhur dhjetori, kur nata po afrohej.
Mjekja roje më pa e çuditur për orarin dhe më pyeti se kë kërkon. -Maman, -i thashë. Eshtë sëmur dhe do vd esi. Ajo më pa e t me rruar. -Kush të tha ty që do vd es? -Kështu thonë të gjithë. -Eja me mua. Ajo nxitoi në dy koridorë të ngushtë dhe unë pas 1 minute ishte tek dhoma e saj. Dhoma ishte e ngrohtë dhe ajo ishte veshurë me rroba me vija.
Kishte rritur gjashtë fëmijë me të ardhura mbijetuese. Ishte një kohë kur për ushqimin mund të shikoje ëndrra të bukura vetëm kur flije. Ajo jetë ja kishte bërë cop stomakun, të cilin në atë kohë e konsideronin sëmundje të rëndë. Pastaj kohët ndryshuan dhe nëna jetoi shumë mirë.
Pas vitit 1991, kur jeta u përmirësua ndjeshëm, nëna nuk u ankua kurrë nga stomaku. Nëna iku dje në moshën 92 vjeçe, pa asnjë sëmundje, dhe pa ndonjë breng për të gjithë ne që la pas. Kisha një jetë të tërë që jetoja me fri kën se ajo do vdìste dhe duket se fri ka ime e bëri të jetonte gjatë. Dje mendoi se u rrita boll për të më lënë vetëm.
