TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
TPZ.al është një media online e pavarur. Përpjekja jonë është të sjellim lajme, analiza dhe komente, në shërbim të interesit publik.
Fjala magjike “titull kampion” lidh fort Antonio Konten, vëllezërit Inzagi, Serinë C2 dhe një finale Champions-i që luhet në Mynih. Për më tepër edhe një të premte në fundin e majit. Gjithçka mund të përsëritet në këtë vit shumë të ngjashëm.
SA RASTËSI- Titulli kampion do të caktohet të premten për herë të parë që nga viti 1997, kur Juventusi barazoi 1-1 kundër Atalantës në Bergamo dhe festoi titullin një javë para fundit të kampionatit, përpara Parmës së Ançelotit. Në pankinë ishte Lipi, goli i titullit u shënua nga Juliano, ndërsa një Pipo Inzagi i ri, sulmues i Atalantës, mposhti Perucin dhe u bë golashënuesi më i mirë i historisë së klubit në një sezon të vetëm me 24 gola. Këtë vit ai u tejkalua nga Retegi. Në atë skuadër ishte edhe Konte, kampion i Italisë me vetëm gjashtë ndeshje të luajtura, për shkak të një dëmtimi në ligamentin e gjurit që e mbajti jashtë pjesës më të madhe të sezonit, përfshirë finalen e Ligës së Kampionëve më 28 maj ndaj Borusia Dortmundit, e luajtur dhe e humbur 3-1 në “Olimpiastadion” të Mynihut. Në atë kohë, Alianz Arena, ndërtuar në vitin 2005, ishte vetëm një projekt. Por rastësitë që lidhin Inter-Napoli janë të shumta: edhe këtë vit titulli do të caktohet të premten, edhe këtë vit janë të përfshirë një Inzagi dhe një Konte, dhe edhe këtë vit një skuadër italiane do të luajë një finale të Ligës së Kampionëve në Mynih.
INZAGI NË C2- Antonio dhe Simone rikthehen të luftojnë për një titull në javën e fundit, 25 vjet pas përmbytjes në Peruxha dhe 23 vjet pas 5 majit. Në vitin 1997, Inzagi i vogël luante në Serie C2 me Lumezane dhe ndante të njëjtin apartament në Bergamo me vëllanë. Të dy banonin në rrugën “Guglielmo D’Alzano”, në qendër të qytetit, në të njëjtin kat me sekretarin e Atalantës, Karlo Valenti. Herë pas here, për drekë u bashkohej edhe një mik fëmijërie nga Piaçenza: Fabio Paratiçi. Më 23 maj 1997, ditën e ndeshjes Atalanta-Juventus, ‘Mone (Simone Inzaghi) e kishte përfunduar tashmë kampionatin me gjashtë gola, ndërsa Pipo Inzagi trembi bardhezinjtë duke shënuar golin e avantazhit pas njëzet minutash lojë. Pesë minuta para fundit, tifozët bardhezinj pushtuan fushën, duke menduar se gjithçka kishte përfunduar. Ndeshja u ndërpre për një çerek ore dhe më pas rifilloi për minutat e mbetura, në një atmosferë surreale. I vetmi ndryshim ishte se atëherë ndeshjet nuk luheshin në të njëjtën kohë: Parma, që ishte gjashtë pikë prapa Juventusit, luajti më 25 maj kundër Bolonjës. Një fitore që vlente vetëm për garën e Ligës së Kampionëve: titulli tashmë kishte shkuar në Torino.
