X
Koronavirusi fle në mushkëritë e Rilindjes

Nga Andi Bushati Edhe mënyra se si sillen ndaj të papriturave të natyrës i veçon regjimet autoritariste nga ato demoktatike. Këtë dëshmon rasti i fundit i koronavirusit që rrezikon të kthehet nga një epidemi në pandemi. Në Kinen ende monopartiake, shteti autoritarist i Xi Jinpingut rrefuzoi për një kohë të gjatë ta njihte publikisht problemin. Zyrtarët partiakë në qytetin e.

Koronavirusi, Bota po i afrohet një pandemie

Nga Fergus Walsh*, BBC Situata e kombinuar në Korenë e Jugut, Iran dhe Itali tregon se jemi në fazat e para të një pandemie. Kjo nënkupton një shpërthim global, me shtrirjen e koronavirusit në komunitete, në pjesë të ndryshme të botës. Në secilin prej këtyre vendeve po shohim përhapjen e virusit pa lidhje me Kinën. Përpjekjet për izolimin e virusit.

2 marsi i të gjithëve

Nga Çim Peka Presidenti i Republikës ka thirrur popullin në Bulevard në mbrojtje të Kushtetutës. Unë nuk e di çfarë do bëjë Lulzim Basha, apo edhe pjesa e tij e opozitës, por di që ai, e gjithë opozita, e në fakt çdo shpiptar duhet t’i përgjigjet thirrjes së Presidentit të Republikës. Ilir Metën mund ta duash, ta urresh, ta kesh.

Dritëhijet e një kryeministri të pasigurt dhe frikacak

Nga Jeta Dedja Diku Erich Fromm ka thënë se “një nga faktorët kryesorë të autoritarizmit është pasiguria”. Kjo gjendje shoqërohet me ndjenjën e frikës, ankthit, mungesën e besimit te vetja, dyshimit tek aftësitë. Njerëzit me nivel të lartë pasigurie e shfaqin këtë në aspekte të ndryshme të jetës si në marrëdhëniet personale, apo në impenjimet e punës pasi ata e.

Reforma në drejtësi, kjo gërmadhë që na e shesin si histori suksesi

Nga Andi Bushati Konflikti i fundit mes presidentit dhe mazhorancës, përpos fakteve të pakundërshtueshme të kapjes së shtetit, po nxjerr në pah edhe një problem shumë më të madh: dështimin total të reformës në drejtësi. Pavarësisht manipulimeve të Dvoranit, përpjekjeve për të bërë betimet e gjykatësit tek noteri, makinacioneve të gjithë aparatit qeveritar për të tjetërsuar procedurat, pra përveç këtyre.

Sistemi hermetik i kryetarit-mbret, po e shkatërron opozitarizmin dhe shpresën

Nga Ermal Mulosmani Një nga pikat kryesore të përcaktuara nga Bundestagu si kusht për hapjen e negociatave me Shqipërinë, ishte implementimi i Reformës Zgjedhore. Pra, ndërtimi i një sistemi zgjedhor dhe rregullash ligjore që garantojnë respektimin maksimal të të drejtave dhe barazisë së subjekteve politike. Me fjalë të tjera përfaqësimin në Institucione të atyre njerëzve për të cilët ka votuar.

Lëmosha që vret, si na kërcënojnë donacionet?

Nga Ergys Mërtiri Qeveria e trumbetoi si një sukses të jashtëzakonshëm grumbullimin e 1.15 miliardë eurove për tërmetin. Mbështetësit e saj u shprehën të ekzaltuar për këtë arritje, ndërsa Kryeministri shpërtheu në mallëngjim gjatë konferencës, duke përfshirë Kuran e Ungjill, në oratorinë e tij të re të mirënjohjes, në stil lypsari. Propaganda, më tej, u angazhua fuqishëm ta paraqesë gjithçka.

Ku fshihet hileja e 1.15 miliardë eurove

Nga Andi Bushati Që kur ka përfunduar Konferenca e Donatorëve në Bruksel, që e joshi Shqipërinë me mirazhin e 1.15 miliardë eurove, një tabor mbështetësish të Edi Ramës po u bien më fort se kurrë daulleve të propagandës. Ashtu sikurse ndodh në regjimet më totalitare në histori, ku thuhet se luftën e fitoi Stalini, pallatet i ndërtoi Çaushesku, digat e.

Mbi paturpësinë e atyre që humbjet ua faturojnë shqiptarëve, ndërsa fitoret Edi Ramës

Nga Gentian Gaba Sikurse u pohua nga komentues të ndryshëm, mbështetja që erdhi ditën e hënë për shqiptarët, hodhi poshtë besëtytninë e sendërgjuar mbi indiferencën e shumë vendeve të BE-së ndaj Shqipërisë. Vullneti për të ndihmuar vendin tonë tregon se refuzimet e njëpasnjëshme në rrugëtimin drejt BE-së kanë pasur në themel keqqeverisjen dhe jo të keqqeverisurit. Vecse duket se ky.

E nisi si bojaxhi, po e mbyll si fajdexhi!

Nga Çim Peka Dy dekada më parë kur Edvin Rama mori drejtimin e Tiranës, kishte përballë dy alternativa: Ta shndërronte Tiranën në një qytet modern europian, apo ta nënshtronte nën mbretërinë e kaosit. Në rastin e parë, do i duhej të merrte disa vendime të vështira, largpamëse dhe me kosto, si miratimin e një plani urbanistik dhe zhvillimor për të.